Przymiotnik

Przymiotnik - odmienna część mowy nazywająca cechy i właściwości. Odpowiada na pytania: jaki?, jaka?, jakie? Odmienia się przez przypadki, liczby i rodzaje.

liczba pojedyncza - rodzaj męski

M. powszechny
D. powszechnego
C. powszechnemu
B. powszechnego
N. powszechnym
Ms. powszechnym
W. powszechny

liczba pojedyncza - rodzaj żeński

M. powszechna
D. powszechnej
C. powszechnej
D. powszechnÄ…
N. powszechnÄ…
Ms. powszechnej
W. powszechna

liczba pojedyncza - rodzaj nijaki

M. powszechne
D. powszechnego
C. powszechnemu
B. powszechne
N. powszechnym
Ms. powszechnym
W. powszechne

liczba mnoga - rodzaj męskoosobowy

M. powszechni
D. powszechnych
C. powszechnym
B. powszechnych
N. powszechnymi
Ms. powszechnych
W. powszechni

liczba mnoga - rodzaj niemęskoosobowy

M. powszechne
D. powszechnych
C. powszechnym
B. powszechne
N. powszechnymi
Ms. powszechnych
W. powszechne

UWAGA! W liczbie mnogiej przymiotnik ma rodzaj męskoosobowy, gdy określa rzeczownik osobowy rodzaju męskiego, np. ukochani.



Stopniowanie przymiotników

Przymiotnik stopniuje się, żeby poinformować o natężeniu jakiejś cechy. Przymiotnik ma 3 stopnie: równy (piękny), wyższy (piękniejszy) i najwyższy (najpiękniejszy). Ze względu na sposób tworzenia stopnia wyższego i najwyższego rozróżniamy stopniowanie:

* proste (jasny, jaśniejszy, najjaśniejszy),
* opisowe (gorzki, bardziej gorzki, najbardziej gorzki),
* nieregularne (dobry, lepszy, najlepszy).

UWAGA! Nie stopniują się przymiotniki, które nazywają cechy stałe, np. żelazny, drewniany. Nieregularnie stopniują się przymiotniki: dobry, zły, duży, mały, lekki.