"Życie to ciągła podróż..."

Uważam, że życie jest ciągłą podróżą, ponieważ ono nigdy „nie stoi w miejscu” i tak jak podróż, choćby odbywała się ciągle w to samo miejsce, to za każdym razem spotka nas tam coś nowego. Nigdy nie jesteśmy stanie przewidzieć tego, co się stanie.

Dokładnie tak samo jest w życiu. Np. codziennie chodzimy do szkoły i każdy dzień jest inny. Nigdy nie zdarzyło się nam, by jakiś dzień potoczył się identycznie jak poprzedni. I to nasze codzienne życie jest tą właśnie podróżą. Wciąż odkrywamy coś nowego, wciąż się uczymy, uczymy się nie tylko przedmiotów w szkole, ale przede wszystkim uczymy się żyć. Oczywiście życie nie może być sielanką. Nie odczuwamy tylko całej słodyczy w nim zawartej, często przeważa tu gorycz, gorycz i własne błędy, na których się uczymy. Czasem nie starcza nam cierpliwości i nie mamy siły wciąż próbować naprawiać te, zdałoby się, banalne potknięcia. Ale musimy je naprawiać, gdy chcemy, aby nasza podróż była niezapomniana, pełna wrażeń, i abyśmy za kilkanaście lat mogli sobie powiedzieć: „ Przeżyłam moją podróż tak, jak chciałam ją przeżyć i nie żałuje żadnej mojej decyzji…”

Reasumując od życia trzeba brać wszystko „z otwartymi ramionami” i nie poddawać się, gdy coś się nam niepowiedzie. Przez podróż trzeba przejść tak, byśmy niczego nie żałowali i wciąż uczyli się czegoś nowego. A gdy nauczymy się już wszystkiego i w spokojnej starości będziemy czekać na śmierć, powspominamy podróż i postaramy się pomóc ją przeżyć naszym bliskim.