Przedstaw zasadnicze osiągnięcia cywilizacyjne starożytnego świata i uzasadnij pogląd, iż są one nadal obecne w życiu współczesnych społeczeństw?

Mimo, że pierwszy homo sapiens narodził się dopiero dwieście pięćdziesiąt tysięcy lat temu, to pierwsze narzędzia z kamienia, kości rogu i drewna były wykorzystywane przez przodków człowieka ok. dwóch i pół miliona lat temu. Wielkie ossiągnięcia cywilizacyjne natomiast rozpoczął homo sapiens sapiens.
Umiejętność upraw rozpoczęła zmiana ery klimatycznej z mezolitu na neolit. Dzikie zboża zaczęto zbierać na terenie północnej Syrii ok. 9000 roku p.n.e. Obszar ten znajdował się na terenie Urodzajnego Półksiężyca, gdzie panował ciepły i wilgotny klimat. W miarę rozwoju rolnictwa i hodowli zaczęto udomawiać nowe gatunki zbóż i zwierząt. Uprawiano rośliny strączkowe, figi, latorośl winną. W Egipcie ogromne znaczenie uzyskała uprawa roślin oleistych: sezamu i lnu, z którego można było wyrabiać tkaniny. Już w III tysiącleciu p.n.e. zaczęto warzyć piwo z jęczmienia i prosa, głównie w Egipcie i Mezopotamii. Także w Egipcie uprawiany był papirus, który w naturalnych warunkach rośnie tylko nad Nilem. Z łodyg papirusa otrzymywano karty papirusu, który w starożytności był podstawowym materiałem piśmiennym. Z czasem znajomość uprawy zbóż, hodowli zwierząt trafiła na zachód terenów Grecji i na wschód do doliny Indusu. Na wschód od Indusu podstawowym zbożem stał się ryż, rosnący w stanie dzikim we wschonich Indiach, na obszarze Azji Południowo-Wschodniej i w Chinach. Ryż stał się podstawą wyżywienia ludności dalekiego wschodu, obszaru obejmującego Indie, Chiny, Azję Południowo-Wschodnią.
Pierwszy miastem na kuli ziemskiej było Jerycho, które zajmowało obszar ok. 4 ha i było otoczone murami. Powstało w ok. 8000 roku p.n.e. W mieście mieszkało ok. 2000 ludzi. Jako, że nie wyodrębniły się wtedy zajęcia rzemieślnicze, ludzie głównie zajmowali się głównie rolnictwem i hodowlą. W 7000 roku p.n.e. zaczęto wytwarzać naczynia z gliny, które początkowo lepiono ręcznie i suszono na słoncu. Później (nie podano określonej daty) wynaleziono koło ceramiczne, zaczęto wypalać naczynia. Nowe umiejętności spowodowały rozwój rzemiosła, stały się wydzieloną dziedziną pracy ludzi. W tym czasie zaczał się także podział pracy, ludzie zaczęli się zajmować wyłącznie np. rzemiosłem i handlem. Przyśpieszyło to powstawanie miast, a mieszkańcami były głównie wyżej wymienieni przeze mnie grupy ludzi. Następnym dużą osadą była Catal Huyuk, w której oprócz rolnictwa i hodowli rozwinęło się rzemiosło, mieszkańcy osady znali już takie metale jak ołów i miedź.
Najprawdopodobniej miasto było centrum życia religijnego dla ludności żyjącej na otaczających je obszarach, gdyż w mieście znaleziono wiele budowli religijnych, które czciły nieznaną boginię. Możliwe jest, że kapłani, sprawujący kult posiadali władzę nad mieszkańcami miasta i okoliczną ludnością.
Znajomość miedzi rozpowszechniłą się w ciągu IV tysiąclecia p.n.e., jednak nie nadawała się ona do produkowania broni, gdyż jest miękkim metalem. Rozwój metalurgii dowprowadził do odkrycia brązu – stopu miedzi i cyny. W tym samym czasie znacznie zwiększyła się liczba osad w Mezopotamii, nastąpił duży wzrost ludności. Małe wioski zaczęły się przekształcać w otoczone murami miasta. Lud Sumerów, który posługiwał się pismem, a ich języka nie da się zaliczyć do zadnej ze znanych nam grup jest uważany za twórcę pierwszych miast na południu Mezopotamii. Najciekawsze jest to, że lud ten nie stworzył nigdy jednego państw, mimo, że łaczył ich język, kultura i religia.
W Chinach rejon Żółtej Rzeki, Huang – ho stał się kolebką cywilizacji. Osadę tą stworzyła ludność rolnicza pod koniec III i początku II tysiąclecia p.n.e. Na obszarach
Huang-ho i nad wielką rzeką Jangcy, potrzebne były prace irygacyjne, chroniące ludność przed powodziami. Lokalni władcy wykorzystywali do tych prac ludność rolniczą. Siedzibami władców były miasta, w których oprócz rezydencji znajdowały się świątynie, świadczące o boskim charakterze władzy. Specjalnością chińską stała się porcelana, wyrabiana ze specjalnego gatunku glinki. Jedwab natomiast był najsłynniejszym przedmiotem handlu, otrzymywany z włókna uzyskiwanego z kokonu jedwabnika. W Chinach również wynaleziono papier, który produkowany był ze startej kory dziewiczej, słomy ryżowej lub szmat. Kolejnym wielkim wynalazkiem chińskim był proch strzelniczy. Do Europy papier i proch strzelniczy dotarły dopiero w średniowieczu, a chiński wynalazek druku, pozostał w Europie nieznany.
W Egipcie, zwanym w tych czasach „darem Nilu” większość ludzi mieszkała w wioskach położonych w dolinie ogromnej rzeki. Dzięki urodzajnej glebie, regularnym wylewom Nilu panowały warunki sprzyjające uprawie roli. Egipscy chłopi byli całkowicie uzależnieni od swych władców, nie mogli zmieniać miejsc zamieszkania. W skład ludności miejskiej wchodzili urzędnicy, kupcy, rzemieślnicy.osady nie potrzebowały żadnych murów, gdyż Egipt był wolny od wszelkich najazdów. Największymi skupiskami ludzi były dwa miasta – Memfis (w dolnym Egipcie), Teby (w górnym Egipcie).
Ciekawi mnie to, w jaki sposón zostało nam, mieszkańcom ziemi w III tysiącleciu, aż tyle pamiątek po przodkach ze starożytności. Co ciekawsze, 6 tysięcy lat później wiele rzeczy jest podobnych. Największe skupiska ludzi są (najczęściej) w miejscach w których mają prace. Co do spraw pracownika – pracodawcy, zmieniło się wiele, lecz cały czas widoczne jest to, że każdy jest uzależniony od swojego szefa. Gdyby nie pracował u niego, nie miał by pieniędzy, domu. Władcy wciąż są władcami, a pracownicy są w pewnym sensie od nich uzależnieni. Wynalazkami, które odbiegają według mnie od epok jest papier, posługiwanie się prochem strzelniczym, druk. Jest to niesamowite, że te rzeczy zostały wynalezione tak dawno temu. Pokazuje to nam, że mimo wszystkich zmian na świecie, ulepszeń, ludzie wciąż są tacy sami, lub w pewnych sprawach podobni. Ciekawe, czy to się kiedyś zmieni ...