Różne ujęcia motywu miłości w literaturze i sztuce. Zanalizuj zgromadzony materiał źródłowy

Miłość to uczucie bezgranicznego przywiązania do drugiej osoby, które często wymaga poświęceń. Uczucie to sprawia, że człowiek odnajduje sens swojego życia. Szczęście, jakie daje mu bliska osoba przenosi na cały świat. W dzisiejszym jednak świecie ludzie zapominają o miłości, pędząc ku wyższym ideom, jakimi są dla nich pieniądze. „Wyścig szczurów”, który trwa, sprawia, iż człowiek tworzy sobie nowe kryteria wartości, w których nie ma miejsca na miłość, zaufanie, bezpieczeństwo. Pogrążony pogonią za cielesnością, rzeczami materialnymi, zapomina o tym co duchowe, kojące dla zbolałej duszy. Zapomina o sobie i szczęściu osobistym, realizując się w zawodowo. Miłości nie da się jednak tak po prostu wyrzucić ze swojego życia. Gdy jej się nie wpuści przez drzwi, wchodzi oknami. Z czasem dopadnie każdego...
Uczucie miłości znane było ludziom od pradawnych dziejów. Pisarze pisali o niej w różny sposób. Opisywana była jako cud, coś pięknego, co daje bezgraniczne szczęście, ale także pisali o niej jako o przeklętym uczuciu, które prowadzi do śmierci.
W literaturze często można zaobserwować motyw miłości prawdziwej, idealnej, która potrafi wszystko przezwyciężyć. Czasami okazuje się nawet być mocniejsza niż śmierć.
Utworem, w którym o takiej miłości można przeczytać jest „ Pieśń nad pieśniami”. Jest to typowy przykład liryki miłosnej. Tematem wiersza jest ogromna miłość, jaką darzą siebie Oblubieniec i Oblubienica. Mimo iż kochankowie często się rozstają, nie przestają darzyć siebie tak głębokim uczuciem. Finałem utworu jest ich spotkanie i wzajemne wyznanie bezgranicznej miłości, a następnie zaślubiny.
Utworem, w którym także występuje miłość idealna jest „ Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza.
W tym utworze można wyodrębnić kilka wątków miłosnych. Najbardziej zarysowany jest jednak wątek Tadeusza i Zosi. Początkowo Tadeusz nie zwracał uwagi na Zosię, gdyż miał romans z Telimeną. Jednak z biegiem czasu zakochują się w sobie i pragną być razem. Mimo drobnych przeszkód, jakie napotykają na swojej drodze, są sobie wierni. W końcu ich miłość zostaje wynagrodzona i cały utwór kończy się ich ślubem.
W utworach różnych epok pisarze opisywali także miłość niespełnioną, nieszczęśliwą , która często prowadziła do śmierci bohatera.
Taką miłość odnaleźć można w „ Cierpieniach młodego Wertera”. Werter był to młody uczuciowy chłopak. Pewnego dnia na swojej drodze spotkał piękną kobietę, której zapragnął oddać swoje serce. Niestety Lotta nie odwzajemniała jego uczucia. Werter nie mógł się z tym pogodzić, gdyż uważał, że są dla siebie stworzeni. Kiedy dotarło do niego, że ukochana na prawdę nie chce z nim być popadł w apatię. Zaczął odczuwać bezsens życia. W końcu ogarnęła go rozpacz i w konsekwencji popełnia samobójstwo. Werter jest przykładem tragicznej i romantycznej miłości, która musiała być uczuciem niespełnionym.
Nieszczęśliwa miłość pokazana jest także w utworze Bayrona „Giaur”. Tytułowy bohater utworu był Wenecjaninem, który prowadził rozrywkowy tryb życia. Pewnego dnia poznał Leilę, żonę Chasana, którą obdarzył ogromny uczuciem. Leila odwzajemniła miłość Giaura, zdradzając tym samym męża. Spotykając się potajemnie kochankowie narażali się na śmierć, gdyż religia chrześcijańska była przeciwna temu związkowi. Z biegiem czasu zdrada Leili wyszła na jaw, a rozwścieczony Chasan chociaż nie chciał to musiał zabić żonę. Giaura opanowała wściekłość i jednocześnie żal do Chasana za to co zrobił z jego ukochaną. Wielki żal i owa rozpacz prowadzą go do zbrodni. Giaur pozbawił życia Chasana, mszcząc tym samym swoją ukochaną. Po tym wszystkim Giaur wstępuje do zakonu, gdzie szuka jedynie samotności i zapomnienia.
Bohaterowie często także stawiani byli przed trudnymi wyborami, czy wybrać miłość swojego życia, czy wyższy cel, który wcześniej sobie postawili. Napięta sytuacja, rozterki, niepewność, to wszystko powodowało, że bohaterowie nie zawsze podejmowali słuszną decyzję. Los nie był dla nich zbyt łaskawy, dlatego musieli dokonywać wyborów, które zaważyły na całym ich życiu.
Bohaterem, który musiał zmagać się z dokonaniem właściwego wybory był Konrad Wallenrod, tytułowy bohater utworu Adama Mickiewicza. W jego przypadku miłość, szczęście, życie osobiste musiały zostać poświęcone ważniejszej sprawie- służbie narodowi. Służba ta wymagała rezygnacji ze szczęścia osobistego i zmuszała do kłamstwa. Dla swojej ojczyzny Konrad zrezygnował z miłości do Aldony. Całkowicie poświęcił się swojej ojczyźnie. Ostatecznie człowiek, który „ szczęścia w domu nie zaznał, bo go nie było w ojczyźnie”, popełnia samobójstwo.
Pod podobnym dylematem stanął główny bohater „ Ludzi bezdomnych” Żeromskiego. Tomasz Judym jest młodym lekarzem, którego powołaniem jest pomoc ludziom biednym, którzy tej pomocy naprawdę potrzebują. Judym całym sercem oddany był swojej pracy , lecz pewnego dnia na swojej drodze napotyka miłość. Joasia odwzajemnia jego uczucia i wkrótce postanawiają się pobrać. Niestety Joasia miała inne wyobrażenie o wspólnym życiu z mężem. Pragnęła prawdziwego domu, rodziny, ciepła. Natomiast dla Judyma najważniejsza była pomoc ubogim. Uważał on, że nie można pogodzić życia rodzinnego z działalnością społeczną. Postanowił więc poświęcić swoją miłość i rozstać się z ukochaną. Decyzja ta nie była dla niego łatwa, ale nie widział innego rozwiązania tej trudnej sytuacji. Jego życiowym celem była pomoc biednym i nie mógł tak po prostu z tego zrezygnować. Jedynym rozwiązaniem było rozstanie z Joasią i zastanawianie się do końca życia czy podjął właściwą decyzję.
Apele o walkę za ojczyznę także mogą być przykładem miłości. Poeta, który pisze takie utwory wzywa ludzi, aby nie oddawali ojczyzny bez walki, by pokazali swój patriotyzm. Taka miłość jest szczególnie ceniona, gdyż dzisiaj mało jest osób, które byłyby zdolne oddać życie za ojczyznę.
„Kazania sejmowe” Piotra Skargi zawierają przestrogi i wołania o miłość do ojczyzny. Budzi w Polakach obawę przed anarchią i rozpadem Rzeczypospolitej. W kazaniach tych Polska zostaje porównana do matki rodzącej i okrętu tonącego. W ostatnim ósmym kazaniu na kraj pada wyrok, który go spotka jeśli się nie opamięta i nie zacznie o siebie walczyć.
Utworem, który także pokazuje miłość do ojczyzny jest „Bagnet na broń” Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. Wiersz ten pokazuje tragizm młodzieży polskiej. Ukazuje jej heroizm, miłość do ojczyzny i gotowość do poświęceń w jej sprawie. Baczyński został pokazany jako człowiek wrażliwy i kochający swoją ojczyznę.
Artyści na różne sposoby próbowali ukazać dar miłości. Dla pisarzy było to pismo, natomiast malarze próbowali uwiecznić to piękne uczucie na płótnie. Pragnęli oddać całe piękno jakie niesie ze sobą miłość. Jej ulotność, światłość i lekkość, która dodaje człowiekowi wigoru i chęci życia.
W XVII wieku powstał obraz Rembrandta pt. "Żydowska Narzeczona", czyli "Izaak i Rebeka", na którym przedstawiona jest sytuacja tejże pary małżeńskiej. Patrząc na obraz wydaje się jakby zakochani ukrywali swoje uczucie i czuli się podglądani. Gesty bohaterów są powściągliwe, a nawet wieloznaczne. Nie wstydzą się tego jednak, o czym świadczy sposób w jaki trzyma w uścisku Izaak swoją ukochaną. Na twarzy Rebeki widać pełne spokoju i pogodne rysy twarzy. Miłość tych osób jest prawdziwa i bezgraniczna, jednak na pierwszym miejscu stawiają Boga, ponieważ tak chciał przedstawić ich autor malując oboje w strojach biblijnych. W obrazach Rembrandta często można zauważyć duży ładunek emocjonalny i kontrast, poprzez użycie malarskich efektów światłocieniowych. Najczęściej malował sceny o tematyce religijnej, historycznej, mitologicznej oraz portrety. Wykonywał również obrazy o nieskomplikowanej tematyce z życia Jezusa, jak również z młodymi kobietami w różnych sytuacjach oraz niewielkie scenki z życia codziennego.
Literatura i sztuka są doskonałymi formami wyrażania swoich uczuć. W nich można zawrzeć emocje, które trudno byłoby wyrazić słowami. Istnieje kilka rodzajów miłości i każda z nich jest na swój sposób wyjątkowa i wspaniała. Jedna miłość jest szczęśliwa i odwzajemniona, inna tragiczna, lecz każda z nich choć na moment uskrzydla każdego człowieka. To dzięki niej człowiek nie zapomina o tym co najpiękniejsze, nie przestaje marzyć i dążyć do wyznaczonych celów.