Kordian – bohater czy szaleniec? Sylwetka postaci.

Kordian jest tytułowym bohaterem dramatu Juliusz Słowackiego. Jest młodzieńcem, nad wyraz dojrzałym, wielkim patriota. Podejmuje on samodzielna próbę zamachu na cara, jednak jest za mało silny, by moc go dokonać. Trafia do szpitala psychiatrycznego, gdzie odbywa rozmowę z Doktorem. Uznany za obłąkanego i zdrajcę narodu Kordian zostaje skazany na śmierć. Lecz kim tak naprawdę jest ten bohater?

Podczas sceny szpitalnej z ust doktora padają takie słowa na temat Kordiana: „ Ten młodzieniec wszedł tutaj, bo cesarz osądził, że musi być szalony – lecz car pobłądził. Ten młody ma gorączkę, lecz rozsadek zdrowy, zdrowszy niż twój doktorze, niż mój nawet ”. Kordian nie jest szaleńcem. To, co postrzegane może być jako objawy obłąkania jest jedynie przejawem wewnętrznej walki Kordiana. Jest on wielka indywidualnością, postacią o bardzo bogatej osobowości i niezwykle skomplikowanym charakterze. Aby ocenić Kordiana należałoby przenieść się do czasów współczesnych Słowackiemu, gdyż postać ta jest wzięta właśnie z tamtego okresu. Powstanie państwa polskiego spowodowały, że młodzi ludzi z tych lat byli pełni wręcz szaleńczej odwagi i gotowi byli poświęcić się w imię idei, takich ja wolność dla ojczyzny. Przykładem jednego z nich jest właśnie Kordian. Jest on jednocześnie pełen wahania, jak i determinacji i przekonania o słuszności jego posunięć. Kordian jest dorastającym mężczyzna. Jego psychika ulega wielu zmianom, dopiero poznaje świat, który często w konfrontacji z jego wyobrażeniem wypada bardzo źle. Z tego powodu w Kordianie pojawiają się kolejne pytania, wątpliwości, zastanawia się nad sensem istnienia. W końcu postanawia poświęcić swoje życie walce o wolność swojego kraju. Gdy tylko widzi możliwość poprawy jego sytuacji, nie zastanawiając się nad konsekwencjami podejmuje kolejne, często niebezpieczne wyzwania narażając swoje życie, lecz zupełnie o to nie dbając.
To, co niektórzy mogą nazywać szaleństwem Kordiana wynika często z jego młodego wieku. Jak każdy popełnia wiele błędów, nie dopuszcza do siebie głosów osób doświadczonych, uważając, że dobro narodu nie może być odsunięte na dalszy plan, jedynie po to, by na pierwszym miejscu postawić własne bezpieczeństwo. Kordian też buntuje się przeciw obojętności i uległości części narodu. Widać to podczas rozmowy z Księdzem, kiedy to miedzy innymi wypowiada słowa: „ Niech się rojami podli ludzie plemią i niechaj plwają na matkę nieżywą, nie będę z nimi! (...) Niech słowo ojczyzna zmaleje dźwiękiem do trzech liter cara; niechaj w te słowo wsiąknie miłość, wiara i cały język ludu w te litery, nie będę z nimi!”. Kordian odrzuca podporządkowywanie się czemuś, co nie jest zgodne z jego przekonaniami. Słowa odbierane jako mowa szaleńca są jedynie krzykiem rozpaczy, wołaniem o opamiętanie. Kordian jest świadom swych słów i działań. Gotów jest ponieść ich konsekwencje, zrezygnowany nie opiera się już żadnym wyborom.

Należy pamiętać ze Kordian jest niezwykła dojrzałym młodzieńcem, pełnym przemyśleń, po ciężkich doświadczeniach i nieudanej próbie zamach na własne życie. Oceniając jego postawę pamiętajmy, że był on jednym z wielu zapalonych do walki o wolność młodych Polaków.
Według mnie Kordian nie był szaleńcem, był on jedynie młodzieńcem, który postanowił poświęcić swoje życie ojczyźnie i który wierzył w możliwość powodzenia swojej „misji” aż do ostatniego momentu starając się nie poddawać i walczyć do ostatku sił.