Rozprawka o prawdach moralnych.

„ Tego, co najważniejsze, okiem zobaczyć nie można”. Piękne słowa… ale czy do końca je rozumiemy ? Spróbuję się nad tym głębiej zastanowić.

To bardzo trudne zadanie, gdyż wydaje mi się, że każdy człowiek ma na ten temat swoje własne zdanie. Jednak postaram się przychylić wiele przykładów, argumentów, które być może dadzą niektórym osobom wiele do myślenia. Otóż prawda jest taka, a nie inna, być może bolesna i sprzeczna z myślami niektórych, ale… jednak prawda. Wielu z nas zwraca uwagę przede wszystkim na wygląd zewnętrzny. Liczy się dla nas to jak ktoś jest ubrany uczesany, czy ma ładne oczy czy też szczupłą figurę. Gdy widzimy na wybiegu piękną modelkę… zazwyczaj pełen entuzjazmu okrzyk brzmi: „ Jakaż ona piękna!”. Być może to niewłaściwy przykład…, ale czy ktoś z podziwiających entuzjastów pomyślał kiedykolwiek, co ma ta oto piękność w sobie? Nie sądzę, aby w jakiejś głowie przeszła myśl, jaki ma owa osoba charakter, usposobienie. Smutne, ale niestety – prawdziwe. A przecież to takie ważne! Co z tego, że ktoś jest piękny, skoro być może w środku ma pustkę?!

Dlaczego tak jest? Dlaczego ludzie zwracają uwagę przede wszystkim na to jak wygląda człowiek? To takie przykre… „ Lecz oczy są ślepe. Szukać należy sercem”. Kolejny cytat. Rzeczywiście, oczy pozwalają nam tylko dostrzegać to, co na zewnątrz, a serce, co wewnątrz. Oczy nic nam nie dadzą w poszukiwaniach przyjaciela. Zdajmy się na własne serce. Niby banalne, ale realne. Tu nie pomoże wygląd, bo cóż nam z tego, że nasz nowy przyjaciel będzie piękny? Nic. Ważne jest to, co ten właśnie nowy przyjaciel ma w sobie. Czy ma podobne zainteresowania, czy nas szanuje, czy możemy na niego polegać w trudnych chwilach.

Wielu wręcz sobie wmawia, że nie zwracamy uwagi na „obudowę”, ale prawda jest inna. Dlaczego ludzie „inni” nie mają przyjaciół? Dlaczego inwalida, mimo że jest normalny, tak często jest sam? Bo jest taki, a nie inny. Któż chciałby stworzyć więzy z taką osobą? Nikt. On jest inwalidą. Większość raczej pomyśli „ E tam. Może jest fajny, ale pewnie będą na mnie patrzyli krzywym okiem w szkole”. To takie przykre, że w naszym szarym, współczesnym świecie zwracamy uwagę na takie detale.

Poza tym wydaje mi się, że niewielu z nas potrafiłoby wypełnić przesłanie Exuper’ ego. „Stworzyć więzy i zobaczyć sercem”. Zastanówmy się głęboko nad tą sentencją. Przemyślmy to wszystko, czy naprawdę musimy zaliczać się do osób pustych, które polegają tylko na swoim wzroku? Zacznijmy cenić ludzi, którzy widzą sercem i duszą. Tym sposobem na pewno o wiele dalej zajdziemy, a być może uszczęśliwimy przy tym pewne osoby. A co najważniejsze… zdobędziemy prawdziwych przyjaciół.