Interpretacja wiersza ks. Jana Twardowskiego pt. Matka dla wszystkich.

Postać Matki Boskiej, jej życie i rola w dziele zbawienia człowieka, inspirowały wyobraźnię artystów wszystkich epok. Odzwierciedleniem literackich wyobrażeń Bogarodzicy jest poezja maryjna, obecna zwłaszcza w czasach średniowiecza. Twórcy tej epoki starali się przede wszystkim ukazać Maryję jako ogniwo łączące sferę profanum z sacrum. Sposób, w jaki wieki średnie przedstawiały Matkę Bożą, ukształtował podstawowe skojarzenia wiążące się z tą postacią. Przedstawiano ją jako matkę Syna Bożego, podkreślano jej wyjątkowość i boskość. Także późniejsi twórcy odwoływali się do motywu Maryi stojącej pod krzyżem czy Madonny z dzieciątkiem. W literaturze polskiej ważnym źródłem inspiracji była „Bogurodzica”. Do tej pieśni w swoich wierszach nawiązują Słowacki, Baczyński, Wittlin czy Achmatowa. Dwudziestowieczna poezja zmienia wizerunek Matki Boskiej, czego przykładem może być wiersz J. Twardowskiego – „Matka dla wszystkich”.
W powyższym utworze podmiotem lirycznym jest Maryja, natomiast „ty” lirycznym jest adresat zbiorowy. Obok świętego Piotra pilnującego bramy, świętego Mikołaja, Agnieszki, orzącego Izydora, świętego Rocha opiekującego się zwierzętami, Matka Boża wykonuje swoje codzienne obowiązki. Jest odpowiedzialna za każdego człowieka, nie ma sprecyzowanej roli, nie może oddać się jednemu zajęciu, musi „mieć czas na wszystko i dla wszystkich” – żali się i skarży. Jej naturalność i zaakcentowane ludzkie oblicze – desakralizacja, sprawiają, że zmniejsza się dystans pomiędzy nadawcą a odbiorcą.

Utwór jest napisany prostym, łatwo przyswajalnym językiem, pozbawionym patosu i wielkich słów, co czyni go jeszcze bardziej zrozumiałym. Jest on dostosowany do charakteru wiersza. Cechuje go zwięzłość i humor. Ponadto poeta zastosował wyliczenia podczas wymieniania zajęć poszczególnych świętych. Są tu także epitety i porównania.

Utwór jest wierszem wolnym. Brak w nim systematycznego wzorca rytmicznego. Nie istnieją normy, które decydowałyby o strukturze i kształcie wiersza. Odrzuca on tradycyjny podział na strofy oraz użycie rymów, dlatego jest wierszem białym. jedyną jednostką stale obecną, pozostają wersy o swobodnym, nierytmicznym, ale zamierzonym układzie.

Wiersz należy do gatunku liryki religijnej, poezji maryjnej. Ze względu na rodzaj podmiotu lirycznego zaliczamy go do liryki podmiotu indywidualnego, ze względu na stosunek autora do podmiotu lirycznego – do liryki roli, natomiast na stopień wyeksponowania podmiotu lirycznego – do liryki bezpośredniej.

Już sam tytuł sprawia, że dystans pomiędzy nadawcą a odbiorcą jest zmniejszony. „Matka dla wszystkich” obrazuje powszechność Maryi w naszym życiu. Jest nie tylko matką Boga, ale i człowieka. Martwi się o każdego z nas, rozumie ludzkie emocje i rozterki, bo sama jest człowiekiem. Kocha nas szczerą, matczyną miłością. Do niej możemy zwrócić się z problemami i oczekiwać na wsparcie w trudnych sytuacjach.
Podsumowując, można stwierdzić, że ksiądz Jan Twardowski chciał zmniejszyć dystans dzielący zwykłych śmiertelników od osoby boskiej i ukazać jej zwykłe oblicze. Autor w zaskakujący sposób przedstawia Matkę Boską. Podkreśla jej zwyczajność, prostotę, dobroć, macierzyńskie ciepło. Ukazuje ją w niebie, ale wykonującą codzienne obowiązki jak inni ludzie. Jej ludzkie oblicze sprawia, że jest podobna do najzwyklejszej, „ziemskiej”, pełnej miłości matki, która wysłucha naszych zmartwień zawsze wtedy, gdy tylko się do niej zwrócimy.