Omów różne sposoby prezentacji bohaterów w sytuacji zagrożenia. W pracy wykorzystaj wiedzę o „Tangu” Mrożka i „Świętoszku” Moliera.

Sytuacja zagrożenia jest to stan, w którym bohaterowie, ich sposób życia i myślenia jest narażony na niebezpieczeństwo. Sytuację zagrożenia może powodować wiele czynników, ponieważ dla każdego bohatera zagrożeniem może być ktoś inny lub coś innego. Może to wynikać z faktu, że każda z osób ma inny światopogląd i obserwuje świat z innej perspektywy.

W „Tangu” zagrożenie tworzy przede wszystkim Edek i jego działalność. Na niebezpieczeństwo z jego strony jest narażony Artur i jego rodzina. Jednak także Edek jest zagrożony przez Artura. W „Świętoszku” w sytuacji zagrożenia, stworzonej przez Tartufe’a znajduje się Orgon i jego rodzina. Tartufe też jest zagrożony.

Oba przedstawione fragmenty są scenami końcowymi bądź jednymi z ostatnich, które mają na celu rozwiązanie akcji.
W „Tangu” były lokaj, korzystając z nadarzającej się okazji, przejmuje władzę w domu i wprowadza nowe porządki i obyczaje. W normalnej sytuacji, takie działania prowadziłyby do zaburzenia ładu w domu. Jednakże tutaj tego ładu nie ma od samego początku. W „Świętoszku” Moliera zagrożeniem jest postać Tartufe’a, który chce przejąć majątek Orgona. W podanym fragmencie to Tartufe jest zagrożony, choć sam nie zdaje sobie z tego sprawy. Bohaterowie „Tanga” tworzą rodzinę. Eleonora, Artur, Stomil i Eugeniusz żyją w jednym domu, jednakże nie ma między nimi bliskich relacji, takich, jakie występują w normalnej rodzinie. Wynika to z tego, że ich głównym zajęciem jest spanie, granie w karty i picie kawy. Członkowie rodziny prawie wcale ze sobą nie rozmawiają. Wywołuje to u czytelnika wrażenie, że ta rodzina jest dziwna, nieobliczalna, a w jej domu wszystko może się zdarzyć. Bohaterami „Świętoszka” są również ludzie ze sobą spokrewnieni, oprócz Tartufe’a, którego nie łączą z tymi ludźmi żadne więzy krwi. Podobnie jak w „Tangu”, tak i tutaj relacje rodzinne nie są prawidłowe. Więź między ojcem a dziećmi jest zupełnie różna od tej, jaka występuje w klasycznym modelu rodziny. Nieprawidłowość tych relacji wynika z faktu, że Orgon jest zapatrzony w Tartufe’a i nie słucha swoich dzieci. Zarówno w „Tangu”, jak i w „Świętoszku” zagrożenia nie stanowi członek rodziny. Można zatem powiedzieć, że zagrożenie przychodzi z zewnątrz.

Bohaterowie różnie reagują na zagrożenie. W „Tangu” reakcja jest bardzo dziwna z obiektywnego punktu widzenia, ponieważ bohaterowie prawie wcale nie przejmują się zmianami, jakie niesie ze sobą owe zagrożenie. Artur umiera. Normalna matka w obliczu śmierci swojego dziecka płacze i rozpacza. Eleonora natomiast wypowiada jedynie parę zdań o tym, że szkoda Artura, bo był młody. Po chwili sytuacja wraca do normy. Śmierć Artura wiąże się ze zmianą władzy w domu, teraz rządzić będzie Edek. Bohaterom nie przeszkadza fakt, że Edek przejął władzę siłą, ani że rządzi nimi lokaj. Reakcja jest bierna, nie są podjęte jakiekolwiek działania. Bohaterom nie robi różnicy, kto panuje. Dla nich najważniejsze jest to, żeby mogli być „wolni”. Bohaterowie rozumieją słowo wolność jako możliwość robienia rzeczy, na które mają ochotę, czyli np. granie w karty czy też stosowanie diety.

Reakcja na zagrożenie wiąże się ze świadomością, jaką mają bohaterowie. W „Tangu” nie zdają oni sobie sprawy z powagi zagrożenia i jego konsekwencji, co w efekcie daje reakcje bierna. W „Świętoszku” bohaterowie- Doryna, Damie, Elmira są świadomi zagrożenie, jakim jest Tartufe. Natomiast Orgon jest tak zapatrzony w osobę świętoszka, że nie jest w stanie dostrzec, jaki on jest naprawdę. Rodzina Orgona, od momentu pojawienia się Tartufe’a w domu, jest świadoma obłudy, zakłamania i interesowności świętoszka. W związku z tym próbowała przekonać głowę rodziny do swoich racji, lecz na próżno. Podjęła działania, ich postawa jest aktywna. Dzieci Orgona wykazały solidarnością i dojrzałością, ponieważ zamiast robić ojcu wymówki, chcą mu pomóc, są gotowe do walki. Orgon był tak zachwycony Tartufe’em, że nie był w stanie dojrzeć jego prawdziwej natury. Stąd wynika reakcja Orgona na wydarzenia. Dzieci Orgona nie są zaskoczone biegiem zdarzeń, ponieważ przewidywały takie rozwiązanie. Orgon natomiast jest zdziwiony, ale przede wszystkim zły, że dał się oszukać. Nie umie powstrzymać emocji i wybucha. Ma pretensje do siebie, że był naiwny oraz do Tartufe’a, że go oszukał i był nieszczery. Rodzina Orgona jest trochę przerażona, bo nie zdawał sobie sprawy, że ojciec aż tak zaufał świętoszkowi. Jednakże zakończenie całej sytuacji jest szczęśliwe. To nie Orgon idzie do więzienia, ale Tartufe. Orgon zostaje doceniony za dobro, natomiast Tartufe zdemaskowany i ukarany za zbrodnie i kłamstwa. W „Tangu” następstwem zdarzeń nie jest zmiana relacja między bohaterami, nie zwracają oni uwagi na wydarzenia i zmiany. W „Świętoszku” Orgon cieszy się z faktu, że to nie on został ukarany. Krzyczy nawet do Tartufe’a, że jest zdrajcą i łotrem, dając tym samym upust swoim emocjom. Pozostali bohaterowie odczuwają ulgę i radość, ale nie są w stanie całkowicie uwierzyć w taki obrót sprawy.

Różne reakcje w obu utworach wynikają także z formy tekstu, jego celu i charakteru zdarzeń. W obu przypadkach formą wypowiedzi jest dialog. Jednak charakter tych dialogów jest różny. W „Tangu” jest przedstawiona sytuacja obiektywnie tragiczna, ale u widza bądź czytelnika nie wywołuje trwogi czy też współczucia, ale uczucie dziwności i odmienności. W „Świętoszku” sytuacja jest poważna, ale ze względu na wcześniejsze wydarzenia, także zabawna. „Tango” jest dramatem współczesnym. Jego celem jest ukazanie różnic, które zaszły w sposobie myślenia ludzi na tle pokoleń oraz pokazanie reakcji na zachodzące zmiany. W „Tangu” wykorzystano sytuację estetyczną, jaką jest absurd. Jest to teatr absurdu. „Świętoszek” jest komedią klasycystyczną, która ma na celu ośmieszenie wady. Tu wykorzystano inną kategorię estetyczną, komizm. Dzięki temu czytelnik w pierwszym momencie śmieje się z zachowania bohaterów. Dopiero potem, po głębszej relacji odkryje, że on też jest takim świętoszkiem. To go zdziwi i zaszokuje.