Para literacka – Romeo i Julia.

„Dwa wielkie godnością równe rody, w pięknej Weronie gdzie rzecz ta się dzieje, stary spór nowej zarzewiem niezgody znów krew szlachecka dłoń zacna przeleje. Złom wrogich sobie początek swój bierze para kochanków przez gwiazdy przeklętych, których los srogi życie wnet odbierze kładąc kres waśniom rodziców zawziętych”. „Romeo & Juliet” William Shakespeare`s.

Romeo i Julia wywodzą się z dwóch zwaśnionych rodów Werony: Montague i Capulet. Julia Capulet z woli rodzicieli żoną ma zostać hrabiego Parysa. Na tą okoliczność Fulgencio Capulet, ojciec dziewczyny, wydaje bal, podczas to, którego Romeo, skrywszy swą twarz pod cieniem maski, po raz pierwszy dostrzega anielsko piękną Julię. Zakochany młodzian bezzwłocznie pojawia się po balu w ogrodach Capuletów. Między dwojgiem młodych rodzi się wspaniała miłość. Świadomi są, iż na przeszkodzie ich wielkiej miłości stoi nienawiść rodziców. Capuleci, bowiem, nigdy nie zdzierżą syna jedynego, śmiertelnego wroga w swoim rodzie.
Po namyśle jednak, Franciszkanin, ojciec Laurenty za namową Romea udziela zakochanym potajemnego ślubu, ufając, iż związek ten położy kres rodowym waśniom. „Oby ta para Bogu była miła i rodów swary w miłość obróciła” - marzył zakonnik, za cel postawszy sobie wyłącznie pokój i braterską miłość.

Po ślubie zdarza się dramatyczny w swych skutkach wypadek. Najdroższy przyjaciel Romea - Mercutio, walcząc z kuzynem Julii - Tybaldem, ginie z ręki Capuleta. Wzburzony Romeo mści się za śmierć brata - odbierając Tybaldowi życie, przez co zostaje wygnany z Werony. Wówczas to rodzice Julii, nie wiedząc o małżeńskiej przysiędze córki, postanawiają, czym prędzej wydać córkę za Parysa.

Ojciec Laurenty postanawia jednak użyć podstępu, by jakoś wyjść z tej sytuacji. Widok zdesperowanej Julii, która na myśl o zaistniałych wypadkach chętnie stoczyłaby się w otchłań nicości skłania zakonnika do podania nieszczęsnej środek nasenny, po którym będzie wyglądać jak martwa: „Ni ciepło, ni dech nie zdradzą, że żyjesz. Każda część ciała pozbawiona władzy zda się stężała i zimna jak martwa” powtarzał, zyskując czas na zawiadomienie Romea. Ślub Julii z Parysem nie odbywa się, lecz Romeo dowiedziawszy się o śmierci wybranki swego serca (w skutek braku informacji od ojca Laurentego, nie wie, iż Julia tylko śpi), widzi jedyne rozwiązanie tej tragicznej sytuacji: postanawia podzielić jej los, dopełnić złych losów koleje i zakończyć, bezsensowny już, żywot przy ukochanej. Kupuje flaszeczkę trucizny. W ścianach grobowca Capuletów, w pojedynku zabija Parysa, po czym ostatni raz spogląda na jej piękną twarz, wypija jad i umiera. Julia wybudzając się i spojrzawszy na obok siebie martwego męża przeszywa swe ciało sztyletem. Nieżywe ciała kochanków godzą zdruzgotane tragedią zwaśnione rody.

Romeo i Julia... Ich historię powtarzano, interpretowano na nowo w wielu sztukach, filmach, pieśniach, które do dziś śpiewane przy ognisku zmuszają słuchaczy do głębokich refleksji... Albowiem: „Ponury spokój poranek przynosi, słońce w żałobie za chmury ucieka. Wyższy trybunał swój wyrok ogłosi. Jednych łaskawość, drugich kara czeka... Czy tragiczniejsze znaliście koleje niż smutne Julii i Romea dzieje?”