Szklane tarcze - krótka notatka o książce

„Szklane tarcze”

Czas akcji: druga wojna światowa
Miejsce akcji: Warszawa
Główni bohaterowie: Stanisław, Piotr, Krystyna

Akcja powieści „Szklane tarcze” rozgrywa się podczas drugiej wojny światowej w okupowanej Warszawie. Na tle przygód fotografa-dokumentalisty –podejmującego niebezpieczną wyprawę do strzeżonych przez żandarmerię ruin Zamku Królewskiego w Warszawie -jest przedstawiona pełna poświęcenia walka mieszkańców Stolicy o ratowanie najcenniejszych dóbr kultury narodowej.
„Szklane tarcze” to w sensie dosłownym wielkie szklane klisze, na których nieznany mieszkaniec Warszawy mimo zagrożenia wykonał fotograficzną dokumentację zniszczeń Zamku (jest to jedna z autentycznych akcji podziemnego frontu walczącego o polską kulturę) w sensie przenośnym to wszystkie dobra kultury stanowią tarczę chroniącą życie Narodu.

Fragmenty książki

„Z sali Rycerskiej przeszli do sali Tronowej.
-To właśnie tu w październiku trzydziestego dziewiątego roku Generalny Gubernator, prezes międzynarodowej akademii prawa, pan doktor Hans Frank zrywał z baldachimu tronowego orły polskie i zachęcał swoją świtę do naśladowania... To był początek niszczenia...
Stasiek rozglądał się dookoła, jakby w nadziei, że wśród rumowiska zobaczy, choć strzęp purpurowej tkaniny albo haftowane orle pióro.”

„Wagon nie spodziewanie opustoszał i Krystka ze Staśkiem wsiedli bez trudu. Ogarnęła ich jednak niepewność, w jakim miejscu wagonu powinni się usadowić. Z tylnego pomostu łatwiej wyskoczyć w razie łapanki- ale jak potem stłoczą się ludzie z bagażami, to szklany ładunek w delikatnych kasetach może ulec zmiażdżeniu. W środku wagonu klisze będę bezpieczniejsze- za to jest mała szansa ucieczki.”