Filozofia Oświecenia
JOHN LOCKE (1632-1704)- najwiÄ™ksze jego dzieÅ‚o – An Essay Concerning Human Understanding – w dziele stara siÄ™ znaleźć odpowiedź na 2 pytania :
a) Skąd biorą się ludzkie myśli i wyobrażenia?
b) Czy możemy zaufać temu,co mówią nam zmysły?
- przekonania Locke‘go:
- myśli i wyobrażenia są tylko odbiciem tego,co już widzieliśmy i słyszeliśmy
- dopóki nie poznamy czegoÅ› za pomocÄ… zmysłów nasza Å›wiadomość jest TABULA RASA – nie zapisanÄ… tablicÄ…
- określił tzw. własności pierwotne - kształt,ciężar... - w tym wypadku zmysły wiernie oddają rzeczywiste cechy rzeczy ; tkwią w samych rzeczach
wÅ‚asnoÅ›ci wtórne - kolor,zapach,smak,dźwiÄ™k... – pÅ‚ynÄ… ze zmysłów
wrażenia,są zależne od zmysłów poszczególnych ludzi
- uważał,że pogląd zwierzchności mężczyzny nad kobietą jest wytworem ludzkim,
dlatego też ludzie mogą go zmienić
- popierał wolność duchową i tolerancję
- wÅ‚adza ustawodawcza i wykonawcza muszÄ… być od siebie oddzielone,aby uniknąć tyranii(żyÅ‚ w czasach panowania Ludwika XIV,który ongiÅ› ogÅ‚osiÅ‚ : PaÅ„stwo to ja. – do dziÅ› jest okreÅ›lany mianem wÅ‚adcy absolutnego a jego wÅ‚adza bezprawiem)
DAVID HUME (1711-1776)
- empiryk,najwiÄ™ksze dzieÅ‚o – Rozprawa o naturze czÅ‚owieka
- czuł nieprzezwyciężony opór przeciw wszystkiemu,co nie jest filozofią i nauką
- myÅ›li Hume‘a :
- pragnął powrócić do spontanicznego postrzegania świata za pomocą zmysłów i uporządkować niejasne pojęcia i konstrukcje myślowe jego poprzedników
- interesowaÅ‚a go rzeczywistość (jego poprzednicy żyli we ,,wÅ‚asnym Å›wiecie”)
- człowiek ma 2 rodzaje przedstawień :
- WRAÅ»ENIA – spontaniczne postrzeganie rzeczywistoÅ›ci zewnÄ™trznej zmysÅ‚ami
IDEE (wyobrażenia) – wspomnienia wrażeÅ„
- wrażenia są silniejsze,żywsze i ORYGINALNE,idee to tylko ich kopie
- marzenia senne to posklejane wrażenia (zÅ‚ożone wyobrażenia) – koÅ„ + skrzydÅ‚a = Pegaz…idee nierzeczywiste,faÅ‚szywe
- Bóg – ojciec w niebie ... jako wÅ‚asny ojciec : inteligentny,mÄ…dry,sprawiedliwy,surowy ... – wywracaÅ‚ wyraźne wyobrażenie Boga Kartezjusza
- wg. Buddy i Hume’a nie ma niezmiennego jÄ…dra osobowoÅ›ci - ,,Wszystkie rzeczy zÅ‚ożone ulegajÄ… rozkÅ‚adowi” - Budda swym uczniom przed Å›mierciÄ… – traktowaÅ‚ on życie ludzkie jako nieprzerwany ciÄ…g procesów psychicznych i fizycznych,który z chwili na chwilÄ™ zmienia czÅ‚owieka...
- Hume był AGNOSTYKIEM - nie wiedział,czy istnieje Bóg
- uznawał za prawdziwe tylko to,czego w pewien sposób doświadczył,wszystkie inne możliwości pozostawił otwarte
- odpowiedzialne postępowanie nie oznacza kierowanie się rozumem,lecz kierowanie się uczuciami
- uczucia decydują o tym,co mówimy i robimy
GEORGE BERKELEY (1685-1753)
- irlandzki biskup,empiryk
- uważał,że filozofia i nauka zagażają światopoglądowi chrześcijańskiemu
- wszystko co widzimy i czujemy to działanie siły bożej
- Bóg jest jedynÄ… przyczynÄ…,który istnieje – wszystko spoczywa w Bogu a nasze wrażenia zmysÅ‚owe wywoÅ‚ane sÄ… przez Boga
- pytaniem przewodnim była chęć wiedzy,czy świat jest z prawdziwych rzeczy czy otacza nas tylko świadomość
- wÄ…tpiÅ‚ nie tylko w rzeczywistość materialnÄ… ale i ,,czas” i ,,przestrzeÅ„”
- zaprzeczał istnieniu świata poza ludzką świadomością
- najw.dzieÅ‚o ,,A Treatise Concerning The Principles Of Human Knowlege”
IMMANUEL KANT (1724-1804)
- urodził się w Królewcu,gdzie spędził całe życie
- odebrał surowe religijne wychowanie
- na kształt jego filozofii wywarły wpływ jego przekonania chrześcijańskie
- tak jak i Berkeley chciał ratować podstawy wiary chrześcijańskiej
- zgadzaÅ‚ siÄ™ z Hume’em i empirystami – nasza wiedza o Å›wiecie pochodzi z doÅ›wiadczeÅ„ uzyskanych za pomocÄ… zmysłów
- zgadzaÅ‚ siÄ™ z racjonalistami – w naszym rozumie tkwiÄ… wÅ‚aÅ›ciwoÅ›ci,majÄ…ce wpÅ‚yw na sposób,w jaki pojmujemy otaczajÄ…cy nas Å›wiat
- zgadzaÅ‚ siÄ™ z Hume’em – nie możemy mieć pewnoÅ›ci jaki jest Å›wiat ,,sam w sobie”,możemy wiedzieć jedynie jaki jest ,,dla mnie”
- przeprowadziÅ‚ oddzielenie,,das Ding an sich” od ,,das Ding für mich”,czyli podziaÅ‚ miÄ™dzy ,,rzeczÄ… w sobie” a rzeczÄ… ,,dla mnie” – nie możemy osiÄ…gnąć PEWNEJ wiedzy o rzeczy samej w sobie,wiemy tylko,jak rzeczy ,,nam siÄ™ ukazujÄ…”
- to,CO widzimy zależy od czasu i przestrzeni,które poprzedzają nasze doświadczenie
- czÅ‚owiek dąży do przyczynowoÅ›ci – wiÄ…zania zdarzeÅ„ w zwiÄ…zki przyczynowe (rozum ludzki postrzega wszystko,co siÄ™ dzieje,jako zwiÄ…zek przyczyny i skutku) – Hume twierdziÅ‚,że przyczynowość nie ma zwiÄ…zku z naszym rozumem – jest to sprawa przyzwyczajenia
- wiarÄ™ w nieÅ›miertelność czy istnienie Boga nazwaÅ‚ postulatami praktycznymi (POSTULAT – zaÅ‚ożenie,które przyjmuje siÄ™ bez dowodu)
- tam,gdzie rozum i doświadczenie nie wystarczają, powstaje pustka, którą może wypełnić wiara religijna
- wszyscy ludzie majÄ… PRAKTYCZNY ROZUM – zdolność rozumu,która w każdym momencie pozwala nam dokonać oceny moralnej,powiedzieć,cojest dobre a co zÅ‚e – zdolność odróżniania dobra od zÅ‚a jest wrodzona (o różnicy pomiÄ™dzy dobrem a zÅ‚em nie decydujÄ… uczucia,tak jak twierdziÅ‚ Hume)
- wszyscy podlegajÄ… PRAWU MORALNEMU – dotyczy wszystkich ludzi,we wszystkich spoÅ‚eczeÅ„stwach i we wszystkich czasach ; mówi,jak postÄ™pować we WSZYSTKICH SYTUACJACH
- prawo moralne jest okreÅ›lone mianem imperatywu kategorycznego – kategorycznego nakazu
- imperatyw kategoryczny jest w przybliżeniu okreÅ›lony przez ,,zÅ‚otÄ… zasadÄ™” ,czyli : PostÄ™puj wobec innych tak, jak chciaÅ‚byÅ›, by oni postÄ™powali wobec ciebie
- ,,SÄ… dwie rzeczy, które napeÅ‚niajÄ… duszÄ™ podziwem i czciÄ…, niebo gwiaździste nade mnÄ…, prawo moralne we mnie.SÄ… to dla mnie dowody, że jest Bóg nade mnÄ… i Bóg we mnie.”