Teoria podziału społeczeństwa
A. Jak rozumiemy pojęcie zróżnicowania społecznego?B. Jak definiujemy podziały społeczne w literaturze przedmiotu?
C. Na czym polegają współczesne podziały społeczne?
Znaczenie nowych pojęć:
Kategoria spoÅ‚eczna – klasa, typ, grupa, rodzaj, któremu podporzÄ…dkowujemy jakieÅ› zbiory ludzkie ze wzglÄ™du na posiadanÄ… przez nie cechÄ™; takÄ… cechÄ… mogÄ… być dochody, wÅ‚adza, pochodzenie, pozycja zawodowa, majÄ…tek.
Warstwa spoÅ‚eczna – kategoria ludzi różniÄ…cych siÄ™ miÄ™dzy sobÄ… sposobem życia, wyksztaÅ‚cenia, poziomem ogÅ‚ady towarzyskiej i innymi trudnymi do uchwycenia cechami, prowadzÄ…cymi do uzyskiwania przez czÅ‚onków różnych warstw wiÄ™kszego lub mniejszego szacunku wÅ›ród czÅ‚onków spoÅ‚eczeÅ„stwa.
PodziaÅ‚ spoÅ‚eczny – różnice klasowo – warstwowe, różnice miÄ™dzy dużymi zbiorowoÅ›ciami, wystÄ™pujÄ…ce w obrÄ™bie spoÅ‚eczeÅ„stwa, w dostÄ™pie do wÅ‚adzy, przywilejów i stanowisk.
Zróżnicowanie spoÅ‚eczne – uwarstwienie, stratyfikacja; uÅ‚ożenie spoÅ‚eczeÅ„stwa jako caÅ‚oÅ›ci pod wzglÄ™dem na przykÅ‚ad dochodu, wyksztaÅ‚cenia, zawodu, pozycji spoÅ‚ecznej lub prestiżu.
Klasa spoÅ‚eczna – pewna zbiorowość ( klasa robotników, chÅ‚opów, wÅ‚aÅ›cicieli ziemskich, wÅ‚aÅ›cicieli kapitaÅ‚u ), odróżniajÄ…ca siÄ™ od innych klas Å›wiadomoÅ›ciÄ… i swoiÅ›cie pojmowanym interesem ekonomicznym.
Przyczyną mnogości ustrojów jest to, że każde państwo obejmuje większą liczbę części składowych różniącego się między sobą społeczeństwa. Takiego jak bogaci i biedni, upośledzeni i uprzywilejowani, posiadający władzę i prawa i odwrotnie nie posiadający tych praw i władzy.
[ Arystoteles ]
Wprowadzenie
Od społeczności i grup społecznych, które to zbiory traktujemy jako pewne całości złożone z członków, odróżnić należy kategorie społeczne. Wyróżnia się je ze względu na to, iż każdy z ich członków wykazuje określoną, istotną ze społecznego punktu widzenia cechę ( zawód, płeć, wykształcenie ). Kategorie społeczne można wyróżnić na podstawie kryteriów ekonomicznych ( na przykład ludzie uzyskujący roczny dochód określonej wysokości ), kryteriów kulturowych ( na przykład ludzie uczęszczający stale do teatru ), demograficznych ( na przykład ludzie posiadający określoną liczbę dzieci ).
A. Jak rozumiemy pojecie zróżnicowania społecznego?
W pewnych przypadkach podziaÅ‚ na kategorie spoÅ‚eczne zwiÄ…zany jest ze zróżnicowaniem pozycji spoÅ‚ecznej ich czÅ‚onków na kategorie * wyższe i niższe *. W Å›redniowieczu byÅ‚ to podziaÅ‚ na stany to jest kategorie osób majÄ…cych formalnie odmiennÄ… sytuacjÄ™ prawnÄ… i politycznÄ… ( szlachta, chÅ‚opi, mieszczanie ). PodziaÅ‚ ten nie wystÄ™puje współczeÅ›nie ze wzglÄ™du na przyjmowanÄ… zasadÄ™ równoÅ›ci obywateli. Innym podziaÅ‚em powszechnie wystÄ™pujÄ…cym jest podziaÅ‚ na klasy spoÅ‚eczno –
ekonomiczne opiera się na takich kryteriach jak: rodzaj uzyskiwanych dochodów, wysokość dochodów, posiadanie środków produkcji ( kapitału, maszyn, ziemi ), zatrudnianie siły najemnej, wykonywanie pracy bezpośrednio produkcyjnej itp.
Istnienie różnych klas ekonomiczno – spoÅ‚ecznych jest faktem obserwowanym już przez Arystotelesa, potem przez Tomasza z Akwinu i przez współczesnych socjologów. Z istnienia różnych klas wyciÄ…gano caÅ‚kiem odmienne wnioski; niektórzy gÅ‚osili teoriÄ™ solidaryzmu spoÅ‚ecznego, w myÅ›l której wszystkie klasy zgodnie współpracujÄ… i sÄ… solidarne w zaspokajaniu potrzeb spoÅ‚eczeÅ„stwa. Dla innych – przede wszystkim Karola Marksa – istnienie różnych klas spoÅ‚ecznych staÅ‚o siÄ™ podstawÄ… do sformuÅ‚owania teorii ekonomicznej, politycznej i ideologicznej ( nadmiernie akcentujÄ…cej przeciwstawienia klasowe ), nazwanej później teoriÄ… walki klas.
B. Jak definiujemy podziały społeczne w literaturze przedmiotu?
Pojęcie podziału społecznego jest bardzo pojemne. W zakres tego pojęcia wchodzi problematyka nierówności społecznych, nierówności związanych z przywilejami i upośledzeniami, problematyka związana z wyzyskiem, panowaniem i podporządkowaniem, także problematyka sprzeczności interesów, stylów życia określonych zbiorowości.
Mówiąc lub pisząc o podziałach społecznych mamy jeszcze na uwadze kształtowanie się sił społecznych takich jak klasy, warstwy i grupy społeczne, z których każda jest wyższa, lub niższa od innych pod względem dochodu, konsumpcji, prestiżu społecznego, udziału we władzy.
W każdy spoÅ‚eczeÅ„stwie podziaÅ‚ na klasy jest podziaÅ‚em podstawowym. Oznacza to, że wszystkie inne zróżnicowania, na przykÅ‚ad warstwowe, czy grupowe, sÄ… wtórne w stosunku do podziaÅ‚u klasowego. MajÄ… swojÄ… przyczynÄ™ lub swoiste znaczenie wÅ‚aÅ›nie ze wzglÄ™du na podziaÅ‚y pierwotne – klasowe.
Socjologiczno – historyczno pojÄ™cie * klasy * zwykÅ‚o siÄ™ wywodzić od szkockiego filozofa A. Fergusona i współczesnego mu angielskiego ekonomisty A. Smitha. Jednak klasa uzyskaÅ‚a prawo obywatelstwa i upowszechniÅ‚a siÄ™ głównie za sprawÄ… Marksa. Marks co prawda nie pozostawiÅ‚ potomnym precyzyjnej definicji klasy, wiążąc jej pojÄ™cie głównie z nierównoÅ›ciÄ… spoÅ‚ecznÄ…, polegajÄ…cÄ… na eksponowaniu wyzysku pracy ludzkiej.
W tym ujęciu przez klasę rozumie się wielkie zbiorowości społeczne, różniące się od innych zbiorowości swoiście pojmowanym interesem. Interes ten jest różnie definiowany. W ujęciu psychologicznym oznacza on pragnienie czegoś, dążenie do czegoś, orientację na coś, co umożliwia jednostkom, lub grupom, zaspokajanie ich społecznych, biologicznych i psychofizycznych potrzeb. Twierdzi się, że każda klasa oprócz potrzeb i własnych interesów posiada jeszcze świadomość. Świadomość ta wyznacza i daje członkom klasy poczucie odrębności. Jednakże w świetle współczesnych badań świadomość klasowa artykułuje się bardzo słabo. W ujęciu marksistów walka między klasami o podział dóbr, była siłą napędową rozwoju dziejów ludzkich. W innych ujęciach spotyka się wiele innych sposobów wyróżniania klas społecznych, a także odróżnia się różne typy klas. Na przykład Max Weber odróżnia klasy posiadania od klasy zysków i dochodów. Ze względu na to, że są to cechy stopniowalne ( stopień bogactwa, czy rozmiar dochodów ) nie akcentuje się przez taki podział ostrych różnic klasowych. W ten sposób wyróżnia się bardziej szczegółowo klasy średnie, a więc ludzi którzy mają własne środki produkcji, pracują ale przy tym korzystają ( lub nie korzystają ) z cudzej pracy najemnej.
Z tej perspektywy uzyskuje się ewentualnie możliwość organistycznego ujmowania społeczeństwa, w którą inną tylko, lecz niezbędną funkcję, spełnia kapitał różnego rodzaju i praca. Warto dodać, że w obrębie klas społecznych występują różnice podstawowe.
Na przykÅ‚ad swoistÄ… jest sytuacja chÅ‚opo – robotników, chÅ‚opo – urzÄ™dników, a nawet chÅ‚opo – nauczycieli w przypadkach gdy źródÅ‚a dochodów równoważą siÄ™. Podobne problemy wiążą siÄ™ z okreÅ›leniem pozycji proletariatu w biaÅ‚ych koÅ‚nierzykach ( white – collor class ), speÅ‚niajÄ…cego funkcje pomocnicze, obok specjalistów dysponujÄ…cych wartoÅ›ciowym wyksztaÅ‚ceniem, a także pozycji klasowej menadżerów, którzy formalnie sÄ… pracownikami najemnymi, ale faktycznie zwÅ‚aszcza w wielkich przedsiÄ™biorstwach, dysponujÄ… niejednokrotnie potężnymi Å›rodkami kapitaÅ‚owymi.
Co się zaś tyczy warstw, to przynależność do nich nie jest prawnie sformalizowana, wyznaczana przez szereg czynników. Warstwa pojawia się w czterech znaczeniach:
1. warstwa jako część klasy zwana podklasą,
2. warstwa składająca się z różnych klas, wyróżniana na przykład ze względu na wykształcenie czy uczestnictwo w kulturze,
3. warstwa w sensie ekonomicznym, czyli skupiająca pracowników o odpowiednich skalach zarobku,
4. warstwa wyróżniania na podstawie stylu życia
Innym podziałem jest więc podział na warstwy, to znaczy kategorie ludzi różniących się między sobą sposobem życia, majątkiem, wykształceniem, poziomem ogłady towarzyskiej i innymi trudnymi do uchwycenia cechami. Członkowie określonych warstw, w większym lub mniejszym stopniu, akcentują swoją odrębność od innych członków społeczeństwa. Warto dodać, że różne rodzaje podziałów w tym przypadku nie pokrywają się. Na przykład szlachcic mógł kiedyś być właścicielem ziemskim, ale mógł nie mieć żadnego majątku. Człowiek rozporządzający dużym majątkiem może z kolei nie być człowiekiem ani wykształconym, ani przestrzegającym określonym norm obyczajowych, które mogą być oznaką przynależności do tej właśnie warstwy społecznej. Po drugie, warstwa, podobnie jak klasa, jest świadoma swojej odrębności. To znaczy tworzy bariery oddzielające ją od innych warstw czy klas.
Można to obserwować w każdym środowisku pod kątem stylu życia, obyczajów czy stosunków pewnych ludzi do innych ludzi ( różniących się od siebie zarobkami, wykształceniem, czy pochodzeniem ).
PodziaÅ‚y grupowe majÄ… również inne znaczenie. Na co dzieÅ„ ludzie dziaÅ‚ajÄ… w obrÄ™bie różnych grup, chociaż nie zawsze zdajÄ… sobie z tego sprawÄ™. Rodzina, koledzy w pracy, czy miejsca zamieszkania, stale spotykajÄ…cy siÄ™ ze sobÄ… ludzie o podobnych zawodach, kliki – to wÅ‚aÅ›nie przykÅ‚ady różnych grup spoÅ‚ecznych. Także naród, armiÄ™, wieÅ›, miasto można rozpatrywać jako odrÄ™bne typy grup spoÅ‚ecznych kooperujÄ…cych, albo też walczÄ…cych ze sobÄ….
Każda jednostka może należeć do wielu grup spoÅ‚ecznych. Niekiedy ludzie nie mogÄ… pogodzić ze sobÄ… sprzecznych oczekiwaÅ„ różnych czÅ‚onków tych grup, do których należą, na przykÅ‚ad rodzinnej lub koleżeÅ„skiej. Jednostki, które nie należą do żadnej grupy ( zarówno dla obserwatora z zewnÄ…trz jak i w swoim wÅ‚asnym odczuciu ) można okreÅ›lić jako jednostki wyobcowane. Taka osoba nie odczuwa żadnych wiÄ™zi z czÅ‚onkami grupy. JeÅ›li natomiast czÅ‚owiek należy do jakiejÅ› grupy, lecz wyłącza siÄ™ go z pewnych wspólnych przedsiÄ™wzięć, nie powierza zadaÅ„ ani obowiÄ…zków, wbrew jego woli – mówimy wtedy, że jest on przez grupÄ™ izolowany, lub sam siÄ™ izoluje.
C. Na czym polegają współczesne podziały społeczne?
W społeczeństwie poszczególne klasy, warstwy i grupy społeczne, nie są zbiorowościami izolowanymi. Przeciwnie ludzie należący do tych zbiorowości pozostają w różnych zależnościach ( na przykład ekonomicznych, politycznych, ideologicznych ). Między nimi występują różne dystanse. Ludzie ci utrzymują kontakty towarzyskie z określonymi tylko osobami. Istnieją też hierarchie między różnymi ludźmi na różnych stanowiskach ze względu na wykształcenie, wykonywany zawód, czy zamożność.
Mimo dystansów i hierarchii, zbiorowości powyższe są w pewien sposób zintegrowane, łączą je różne rodzaje więzi. W przypadku społeczeństwa polskiego można mówić o następujących czterech układach takiej integracji:
1. narodu posiadającego wspólny język, kulturę, dziedzictwo historyczne,
2. społeczeństwo jako organizacji państwowej,
3. społeczeństwa jako katolickiej wspólnoty religijnej,
4. społeczeństwa jako klasy robotniczej świadomej swej roli społecznej.
Niezależnie od owych więzi integracyjnych współczesne podziały i zróżnicowania w społeczeństwie są bardziej złożone niż kiedyś. Przebiegają na różnych poziomach życia społecznego i ujawniają się w wielu * przekrojach *. Występują na wewnątrz samych klas; między pracownikami różnych branż zawodowych, pracownikami a administracją, administracją a kierownikami z pionu technicznego. Z drugiej strony między mieszkańcami miast i wsi; między chłopami, robotnikami a inteligencją. Mogą też powstawać między członkami tych samych grup na tle na przykład legalnych, czy nielegalnych źródeł dochodów, uzasadnionych lub nieuzasadnionych przywilejów. Występują też różnice w dostępności do dóbr kultury i dóbr socjalnych w dostępie do różnych możliwości wykształcenia. Najbardziej jednak różnicują podziały zawodowe.
Podziały zawodowe oznaczają rekrutację ludzi do określonych pozycji zawodowych, które łączą się z otrzymaniem pewnego tylko wynagrodzenia i innych korzyści związanych z wykonywaniem pracy. Zawody dają w społeczeństwie mniej, lub bardziej uprzywilejowaną pozycję różnym ludziom. Przesądzają one o sytuacji społecznej jednostek i ich miejscu na drabinie społecznej. Według różnych badań, w społeczeństwach demokratycznych, na najwyższym szczeblu drabiny społecznej lokują się właściciele biznesu, przedstawiciele rzemiosła i usług, kupcy, wyżsi urzędnicy państwowi ( administracyjni ), zawodowi politycy, twórcy kultury, naukowcy, lekarze, prawnicy, dziennikarze. Kolejne miejsce w hierarchii zajmują inżynierowie, pracownicy umysłowi ( na przykład nauczyciele ), pracownicy handlu i usług. Robotnicy i pokrewne im specjalności lokują się u samego dołu drabiny społecznej. Jeszcze niżej znajdują się pracownicy rolni, robotnicy wykonujący proste prace ( dozorca, salowa, sprzątaczka ).
W Polsce można obserwować już tendencje do takiego właśnie uwarstwienia społecznego. Jednak podstawowa oś podziałów społecznych przebiega raczej ciągle jeszcze w oparciu o pracowników umysłowych i pracowników fizycznych, Z drugiej strony wśród pracowników fizycznych występuje znaczne zróżnicowanie, podobnie jak wśród pracowników umysłowych. W ten sposób termin klasa robotnicza, zwłaszcza po sierpniu 1980 roku, wcale nie jest jednoznacznie pojmowany. Nowoczesne sposoby produkowania uwolniły bowiem robotnika od łopaty, symbolu jego wysiłku. Oczywiście z wyjątkami. Powstało wiele prac fizycznych * lekkich * i umysłowych * ciężkich *.
Dlatego na podstawie charakteru pracy nie jest łatwo wyodrębnić * klasę robotniczą *. Można natomiast zdefiniować ją negatywnie. Mówiąc na przykład, że jest to grupa ludzi, która nie posiada dyplomu uczelni wyższej, nie zatrudnia się w charakterze pracowników umysłowych i nie należy do grupy ludzi pracujących na własny rachunek.
Czynnikiem decydujÄ…cym o podziaÅ‚ach warstwowo – grupowych sÄ… warunki materialno – bytowe. Inne warunki łączÄ… siÄ™ czÄ™sto z rodzinÄ… – pochodzeniem. Dzieje siÄ™ tak, że normy, wartoÅ›ci, spory, przekazywane przez rodziców, rzutujÄ… na caÅ‚e życie czÅ‚owieka i decydujÄ… o tym, jakie miejsce zajmuje on później na drabinie spoÅ‚ecznej. Czynnikiem jest też system szkolny, zwÅ‚aszcza jego selekcyjne skutki. W tym przypadku dzieci czÄ™sto wybierajÄ… zawód w wieku 15 – 18 lat pod wpÅ‚ywem sugestii i jest to wybór podobny do stanowisk i zawodów rodzicielskich. To sprzyja zamykaniu siÄ™ pewnych Å›rodowisk, usztywnianiu i pogłębianiu już istniejÄ…cych podziałów klasowych i warstwowych. NastÄ™pnym czynnikiem sprzyjajÄ…cym różnicowaniu jest: styl życia Å›rodowisk, w których znajduje siÄ™ czÅ‚owiek. Szczególnie wtedy, kiedy czÅ‚owiek ogranicza swoje kontakty do najbliższych osób: małżonków, dzieci, rodziny, najbliższych, znajomych, czy przyjaciół. Tworzywem podziałów sÄ… pewne wartoÅ›ci i doÅ›wiadczenie, które czÅ‚owiek wynosi z różnych Å›rodowisk. DoÅ›wiadczenia te mogÄ… wprowadzać w Å›wiadomość podziaÅ‚ na: my * fizyczni *, oni * umysÅ‚owi * ( lub odwrotnie ). MogÄ… też akcentować * misyjnÄ… *, kulturotwórczÄ… rolÄ™ inteligencji w spoÅ‚eczeÅ„stwie.