Słońce świeci wszystkim...

Swiatło słoneczne odgrywało zawsze ogromna role w zyciu człowieka. Jest ono dla nas nadzieja ze po nocy nastanie dzien. Daje nam szczescie w zyciu gdyz bez niego nie moglibysmy funkcjonowac. Dzieki słoncu wiemy jaka mamy wartosc i potrafimy wierzyc, ze nawet to co jest złe, może być tez i dobre.

Jan Kochanowski w Piesni IX (ksiegi III) przedstawia nam swiat rzeczywisty , jak niektórzy ludzie pograzaja się w szara rzeczywistosc i szukaja „ciemnej strony ksiezyca”. Zycie polega na tym, aby po nocy nastał dzien. Nie możemy się załamac w złych chwilach , gdyz po nich na pewno będzie lepiej i w jakims stopniu damy rade zapomniec o tym co nie było dla nas przyjazne. Musimy sie cieszyc z tego co mamy i w tym co złe nauczmy się wyszukiwac to co jest piekne i dobre. Zycie nie polega na tym by się załamywac , gdyz los dla kazdego jest taki, ze możemy odzyskac to co stracilismy jeśli tylko się nie poddamy i uwierzymy ze dla nas „słonce także swieci”.

W „Antygonie” Sofoklesa bohaterka walczyła ze złem, czyli z Kreonem , który był dla niej ta ciemnoscia. Nie pozwolił jej pochowac rodzonego brata, gdyz złamał prawa, lecz Antygona walczyła o swiatło , w które wierzyła i za wszelka cene chciała przezwyciezyc ciemnosc. Ogromna miłosc do brata kierowała jej zyciem, które gotowa była nawet poswiecic dla niego.

Nawiazujac do utworu pt: „Do swietego Franciszka”, Jan Twardowski chciał pokazac nam , ze ludzie sa ciekawi dlaczego swiat jest taki a nie inny. Drecza nas te mysli, lecz na niektóre pytania nie uzyskamy odpowiedzi. Nie dowiemy się „...dlaczegi zubr jeczy, jelen beczy, a lis skomli...”. Swiat jest dla nas wielka zagadka, ale powinnismy docenic to, ze mozemy mówic i potrafimy zrozumiec się nawet , gdy każdy z nas uzywa innego jezyka.

Santiago w ksiazce Ernesta Hemingwaya pt: „Stary człowiek i morze” , przezwyciezył zło , które bilskie było temu by bohater pograzył się w ciemnosci. Nie poddał się tak łatwo gdyz słonce dla niego również swieciło. Ludzie którzy uwazali go za dziwaka nie wprowadzili go w depresje. Każdy ma swoje jasne ale i ciemne strony. To ze Santiago miał wiecej tych ciemnych to nie oznacza ze da się go „zabic” gdyz sam powiedział ze „Człowiek nie jest stworzony do kleski. Człowieka można zniszczyc , ale nie pokonac”. W jego zyciu był pewien chłopiec , który potrafił go zrozumiec i był dla Santiaga pewna nadzieja. Miłosc ze strony chłopca dała szanse starszemu człowiekowi na wiare w siebie. Zeglowali razem i Santiago zawsze mógł liczyc na pomoc ze strony młodzinca. Marzeniem bohatera było złapanie morlina. Udało mu się lecz los sprawił ze jego szczescie zostało pozarte przez rekiny. Starzec musi się pogodzic z porazka ale zawsze może być tak ze los pozwoli mu na schwytanie jeszcz wiekszej ryby, a być może słonce do niego zaswici i ktos mu w tym pomoze?

Nie tylko ludzie ciesza się swiatłoscia ale i zwierzeta, tak jak w przypadku wilka w „Kwiatkach swietego Franciszka”. Zwierze pozerajac stworzenia słabsze od siebie, było pograzone w ciemnosci, gdyz ludzie chcieli go zabic za to co czynił. Los sprawił jednak, ze znalazł się człowiek , który dał mu druga szanse.Swiety Franciszek pozwolił mu uwierzyc w siebie i pokazał mu jego druga- dobra twarz. Wilk skorzystał z pomocy swietego Franciszka i obiecał ze nie zabije nikogo lecz ludzie z miasta musieli go karmic.

Podobnie w biblii wilkiem była Maria Magdalena, Została skazana na smierc za grzechy jakie popełniała, lecz Jezus , który był przykładem miłosci , czynienia dobra i podarzania do tej swiatłosci stanał w obronie grzesznicy wypowiadajac słowa : „Kto jest bez grzechu niech ja rzuci kamieniem”. Okazało się ze każdy ma swoje ciemne strony i nie ma człowieka o czystym sumieniu.

Przykładem tego ze swiatło jest dobrem dla nas może być smierc kliniczna, która niektórzy przezyli. Stajac w ciemnym tunelu ludzie kieruja się w strone gdzie jest jasnosc, która jest nadzieja na lepsze zycie.

Dlaczego tak jest? Dlaczego naszym zyciem rzadzi słonce? Odpowiedz na te pytania jest prosta. Zycie bez nadziei na lepszy swiat i bez wiary w dobro nie miałoby sensu. Słonce swieci dla kazdego lecz inaczej. Dla jednych cały czas, a dla innych zaczyna swiecic wtedy, gdy druga osoba mu pomoze je odnalezc. „Nie porzucaj nadzieje, jakoc się kolwiek dzieje: bo nie już słonce ostatnie zachodzi, a po złej chwili piekny dzien przychodzi(...)”. (Jan Kochanowki; Piesn IX z ksiegi III)