Interpretacja Psalmu „W ciężkiej Chorobie ”

„W ciężkiej Chorobie ” psalm 41

Psalm 41 pochodzi ze zbioru 150 psalmów z Księgi Psalmów Starego Testamentu. Należy on do grupy dydaktycznej, mądrościowej. Stworzony został prawdopodobnie przez Dawida , króla Izraela.

Pierwsze wersety psalmu 41 nawiązują do miłosierdzia i przykazania miłości „Błogosławiony ten, kto myśl o biednym i o nędzarzu, w dniu nieszczęścia Jahwe go ocali. …„ Zapowiadają one zbawienie tych, którzy myślą i nie odwracają się od swoich bliźnich będących w cierpieniu. Jahwe obiecuje im szczęście i obronę przed wrogami. Kolejne wersety opisują wstyd, przygnębienie, smutek i żal człowieka, który zgrzeszył przeciw Bogu. Konsekwencją jest odwrócenie się najbliższych od grzesznika „Nieprzyjaciel mówią o mnie złośliwie”. Grzesznik w sposób ten oddaje Cześć Panu, modli się, wyraża szczery żal i prosi go o zbawienie „ A ty Jahwe zmiłuj się nade mną (…)”. Psalm „W ciężkiej chorobie ” posiada cechy lamentacji i nauki. Zawiera on przesłanie zbawienia tych, którym nie obojętny jest los przyjaciół.
Mimo iż psalmy zostały napisane przed tysiącami lat posiadają cechy i nauki wspólne dla ludzi w każdym czasie.