Muzyka Barokowa

Trudno ustalić dokładną datę narodzin muzyki barokowej. Wiadomo, że około 1600 roku zauważalne są cechy stylu, który pomimo silnych związków z poprzednią epoką odbiega od reguł. Samo słowo „barok” pojawiło się w XVII wieku, a jego pochodzenie nie zostało wyjaśnione do końca. Początkowo miało oznaczać dziwactwa i nieregularności w sztuce.

Cechy charakterystyczne muzyki barokowej:

Nowa muzyka pojawiła się głównie w środowisku arystokracji. Pod koniec XVI wieku wokół hrabiego Giovanniego Bardi (1534-1612), przebywającego na dworze Francesca I Medici,
zgromadzili się ludzie sztuki: kompozytorzy, śpiewacy, poeci, uczeni. Myślą przewodnią Maceraty Florenckiej było stworzenie nowego stylu dramatycznego w duchu starogreckim. Potępiono trudną i zawikłaną polifonię renesansu. Chciano natomiast uzyskać jedność muzyki słowa, dominacją tekstu literackiego nad muzycznym, poprzez zastosowanie melodii recytatywnej.

Główni twórcy tej muzyki to:

- Jan Sebastian Bach - urodził się 21 marca 1685 r. w Eisenach, małym mieście w Turyngii, w środkowych Niemczech. Był ósmym, ostatnim dzieckiem Johanna Ambrosiusa Bacha, muzyka miejskiego i Marii Elisabeth Lammershirt, córki kuśnierza z Erfurtu. Prawie nic nie wiadomo o dzieciństwie Bacha oprócz tego, że około 1692 r., w wieku lat siedmiu zaczął chodzić do lokalnej szkoły łaciñskiej. Zaczął także śpiewać w miejscowym kościele, gdzie jego „niezwykle czysto brzmiący dyszkant" przyciął uwagę. Jest prawdopodobne, że ojciec udzielał mu pierwszych lekcji muzyki.

- Antonio Vivaldi - urodził się 4 marca 1678 w Wenecji. Był synem cyrulika grającego na skrzypcach w orkiestrze bazyliki św. Marka. Antonio pobierał u ojca lekcje gry na tym instrumencie, ale kształcił się na księdza, choć jego entuzjazm w tym kierunku był dyskusyjny. Święcenia uzyskał dopiero w 1703, ale bardzo szybko przestał odprawiać msze, prawdopodobnie z powodu stałego bólu w piersiach. Mimo tego znany był odtąd ze względu na kolor swych włosów jako „il prete rosso” (rudy ksiądz). Był oczarowany muzyką i prawdopodobnie dla tego dostał pracę nauczyciela muzyki w Ospedale della pietà, wielkim sierocińcu słynnym z doskonałego poziomu nauczania muzyki.

- Jerzy Fryderyk Handel - (1685-1759) to jeden z najwybitniejszych muzyków wszystkich czasów. Pisał dzieła orkiestrowe (np. „Muzyka na wodzie”, „Muzyka sztucznych ogni”), dramatyczne oratoria (np. „Mesjasz”, „Salomon”), muzykę kameralną (np. sonaty, concerto grosso), opery (np. „Rodrigo”, „Juliusz Cezar”). To tylko część z jego wielkiego dorobku artystycznego.

Związek muzyki barokowej z funkcjonowaniem umysłu:

Znakomitym środkiem umożliwiającym synchronizacje lewej i prawej półkuli mózgowej jest muzyka. Poprzez muzykę można spowodować zmianę funkcji fal mózgowych emitowanych w trakcie pracy umysłowej. Aby osiągnąć rezultaty, muzyki tej nie trzeba nawet świadomie słuchać; wystarczy, żeby dać się jej ponieść.
Rozmaite składniki muzyki, pomagają nam wejść w XXI wiek, można zdefiniować następująco:
1. 60-taktowe tempo redukujące niepokój, rozszerzające pamięć i ułatwiające porozumiewanie z podświadomością.
2. Specyficzny zapis nutowy łączący nas z innymi elementami wszechświata.
3. Częstotliwość „rytmu” pomagająca w koncentracji.
4. Dźwięki o wysokiej częstotliwości, które pobudzają ciało i umysł oraz leczą wiele dolegliwości.
Już od dawna zdawano sobie sprawę, że muzyka ma zdolność powodowania zmian fal mózgowych emitowanych podczas różnego rodzaju działania umysłowego. „Muzyka jest mediatorem pomiędzy sferą odczuć, a sferą duchową”. W taki właśnie sposób przedstawił swoje odczucia Beethoven.
Moim zdaniem utwory muzyki barokowej są jednymi z piękniejszych melodii XVII wieku. Niestety my nie słuchamy tego typu muzyki, ponieważ jest on bardzo stary i ludzie chcą by być bardzo nowocześnie i słuchają muzyki typu Hip-Hop czy Techno. I pewnie to się nie zmieni, ponieważ dojdą nowe rodzaje muzyki i będziemy się przestawiać na to, co nowsze, ale mu powinniśmy kierować się słuchem i sercem, a nie nowościami i nowoczesnością.