Juliusz Słowacki - biografia.

Juliusz Słowacki(1809-1849)-najbardziej nieszczęśliwy poeta polskiego romantyzmu,urodził się 4 września 1809 roku w Krzemieńcu na Wołyniu(Ukrainia).Juliusz pochodził z bardzo inteligentnej rodziny jego ojciec był profesorem w Liceum Krzemieńskim, później na Uniwersytecie w Wilnie, matka także była osobą o wysokiej kulturze literackiej. Młody Słowacki zachwycał się twórczością Mickiewicza, którego znał osobiście i długo był pod jego wpływem.W 1829 roku ukończył studia prawnicze,pracował jako urzędnik w Ministerstwie Finansów,a także w powstańczym Rządzie Narodowym.Sławę przyniosły mu wiersze patriotyczne, które pisał podczas powstania listopadowego,koronacji cara Mikołaja I na króla Polski,oraz Manifestu Ludu warszawskiego,podczas pogrzebu Belińskiego są to min:”Oda do młodości”,”Hymn”,”Kulik”,”Pieśń Legionu Litewskiego” Słowacki bardzo dużo podróżował, zwiedził: Anglię,Paryż,Szwajcarię,Grecję,Egipt Ziemię Świętą. Jego inne sławne dzieła to: wiersze “Smutno mi, Boże...”,”Grób Agamemnona”, a także dramaty:”Balladyna”,”Ksiądz Marek”,:Sen srebrny Salomei”.Nigdy nie dostąpił sławy Mickiewicza, ani szczęścia w życiu osobistym, choć kochał kilka razy. Najdroższą mu osobą pozostała matka, do której słał piękne listy. Na rok przed śmiercią zobaczył się z nią we Wrocławiu. Zmarł w 1849 roku w Paryżu na Gruźlicę, jego zwłoki sprowadzono do kraju w 1927 roku i złożono w krypcie Króli Polskich na Wawelu w Krakowie.