Dysk twardy

Dysk twardy- rodzaj zewnętrznej magnetycznej pamięci komputerowej o dużej pojemności i krótkim czasie dostępu, w której nośnik magnetyczny jest nałożony w formie bardzo cienkiej warstwy (kilka tysięcznych mm) na sztywnej metalowej niewymiennej płycie lub zespole płyt o średnicy 3, 3,5, 5,25 lub 8 cali, umieszczonych na wspólnej osi w pyłoszczelnej obudowie zespołu napędowego. D.t. są zazwyczaj montowane wewnątrz obudowy komputera. Zapis i odczyt informacji z d.t. odbywa się za pośrednictwem głowic oddalonych o dziesiąte części mm od wirujących z dużą prędkością płyt. Organizacja danych na d.t. jest analogiczna do stosowanej w dyskach elastycznych, przy czym ze względu na większą liczbę krążków (płyt) operuje się dodatkowo pojęciem cylinder, które oznacza grupę ścieżek równo oddalonych od osi na wszystkich płytach. Głowice obsługujące poszczególne płyty są sztywno połączone i przemieszczają się wspólnie, co zapewnia jednoczesny dostęp do ścieżek o tym samym numerze na wszystkich płytach (ścieżek tworzących jeden cylinder). Praca d.t. nadzorowana jest przez sterownik umieszczony na płycie głównej komputera lub zainstalowany w formie odrębnej karty, najczęściej wspólnie ze sterownikami dysków elastycznych . Jest to urządzenie którego nie widać, ale jest bardzo ważne w systemie komputerowym. Zapisuje się na nim programy, system operacyjny i dane aplikacji. To właśnie na nim zapisujemy edytowane dokumenty, ulubione pliki mp3 i sam system MS Windows. Jest to więc element ważny i trzeba go starannie wybrać. Ważnym kryterium wyboru jest pojemność wyrażana w gigabajtach (GB).

Dyski obecnie dostępne są już bardzo pojemne i przekraczają 200 GB. Spowodowane jest to coraz większym zapotrzebowaniem programów takich jak gry czy programy edukacyjne. Dla kogoś kto będzie tylko pracował wystarczy najmniejszy dostępny dysk, jednak nie należy przesadzać, ponieważ różnice w cenach są na tyle niewielkie, że czasem nie warto oszczędzać. Szybkość dysków w domu ma znaczenie drugorzędne, choć oczywiście im szybszy, tym lepiej. Ważniejsze jest wybranie marki i producenta. Dobre firmy oferują dyski o długiej gwarancji (nawet 5 lat), co oznacza małą awaryjność. Trzeba pamiętać, że utrata dysku jest często boleśniejsza niż zepsucie procesora. Możemy stracić wszystkie dane i programy, które z takim mozołem gromadziliśmy.

Dyski twarde nożna z grubsza podzielić na dwie grupy: ATAPI i SCSI. Różnica polega na typie interfejsu za pomocą którego dysk komunikuje się z jednostką centralną. Dyski SCSI są szybsze od ATAPI, ale obecnie ta różnica nie jest już tak duża jak niegdyś. Domowy użytkownik powinien raczej kupić dysk ATAPI, ponieważ sprawia mniej kłopotów podczas instalacji. Pojawiły się nowe typy dysków: FireWire i USB. Pierwsze są bardzo szybkie i bardzo drogie i są przeznaczone dla profesjonalistów. Drugie są ciekawym uzupełnieniem domowego zestawu komputerowego, ponieważ są to dyski zewnętrzne, więc można je łatwo odłączyć i przenieść do innego komputera. Użycie w nich łącza typu USB bardzo upraszcza tą procedurę. Budowa dysku twardego:
1 - dyski magnetyczne, 2 - głowice zapisujące - odczytujące, 3 - silnik napędu głowic, 4 - przewody łączące głowice z układami sterowania.
Obudowa - której zadaniem jest ochrona znajdujących się w niej elementów przed uszkodzeniami mechanicznymi a także przed wszelkimi cząsteczkami zanieczyszczeń znajdujących się w powietrzu. Jest to konieczne, gdyż nawet najmniejsza cząstka "kurzu" ma wymiary większe niż odległość pomiędzy głowicą a powierzchnią nośnika, tak więc mogłaby ona zakłócić odczyt danych, a nawet uszkodzić powierzchnię dysku.

Elementy elektroniczne - których celem jest kontrola ustalenia głowicy nad wybranym miejscem dysku, odczyt i zapis danych oraz ich ewentualna korekcja. Jest to w zasadzie osobny komputer, którego zadaniem jest "jedynie" obsługa dysku.
Nośnik magnetyczny - umieszczonego na wielu wirujących "talerzach" wykonanych najczęściej ze stopów aluminium. Zapewnia to ich niewielką masę, a więc niewielką bezwładność co umożliwia zastosowanie silników napędowych mniejszej mocy, a także szybsze rozpędzanie się "talerzy" do prędkości roboczej.

Elementy mechaniczne - których to zadaniem jest szybkie przesuwanie głowicy nad wybrane miejsce dysku realizowane za pomocą silnika krokowego. Wskazane jest stosowanie materiałów lekkich o dużej wytrzymałości co dzięki małej ich bezwładności zapewnia szybkie i sprawne wykonywanie postawionych zadań.

(ATA) - interfejs, który zdobył ogromną popularność ze względu na niską cenę zintegrowanego z napędem kontrolera, praktycznie dominujący rynek komputerów domowych. Jego pozycję umocniło się pojawienie się rozszerzonej wersji interfejsu - EIDE. Zwiększono w niej liczbę obsługiwanych urządzeń z 2 do 4, zniesiono barierę pojemności 540 MB, wprowadzono też protokół ATAPI umożliwiający obsługę innych napędów, np. CD-ROM. Maksymalna przepustowość złącza wzrosła z 3,33 MB/s do 16,6 MB/s, znacznie przekraczając możliwości dzisiejszych napędów. Limit ten uległ kolejnemu przesunięciu w momencie pojawienia się specyfikacji Ultra DMA/33, zwiększającej przepustowość do 33,3 MB/s.

SCSI - Interfejs SCSI pozwalający na obsługę początkowo 7, a później 15 urządzeń, znalazł zastosowanie głównie w serwerach. Do jego zalet należy możliwość obsługi różnych urządzeń (nagrywarek, skanerów, napędów MOD, CD-ROM i innych). Pierwsza wersja SCSI pozwalała na maksymalny transfer 5 MB/s, wkrótce potem wersja FAST SCSI-2 zwiększyła tę wartość do 10 MB/s. Kolejny etap rozwoju standardu SCSI to rozwiązanie Ultra SCSI. Jego zastosowanie podnosi maksymalną prędkość transferu danych do 40 MB/s. Obecnie spotyka się trzy rodzaje złączy służących do podłączania dysków SCSI. Najlepiej znane jest gniazdo 50-pinowe, przypominające wyglądem złącze IDE, lecz nieco od niego dłuższe i szersze.