Niemiecka polityka w stotusnku do terenów okupowanych.

Pod okupacją niemiecką znalazło się 188 tysięcy kilometrów Polski i 22 mln jej mieszkańców. Tereny okupowane to: Wielkopolska, Górny Śląsk, Zagłebie Dąbrowskie oraz pomorze Gdańskie. Na pozostałych terenach Niemcy utworzyli Generalne Gubernatorstwo, na którego czele stał Hans Frank.
Ludność mieszkająca na terenach okupowanych poddano procesowi germanizacji. Wprowadzono niemiecki porządek prawny i rozpoczęto niszczenie wszelakich oznak polskości. Zlikwidowano polskie szkolnictwo, dobra kultury w większości wywieziono do Rzeszy lub niszczono. Władze niemieckie przystąpiły do masowych aresztowań polskich działaczy i patriotów. Aresztowanych rozstrzeliwano w więzieniach lub lasach po czym chowano w masowych grobach. Oficerów i żołnierzy, wziętych do niewoli podczas walk, zamknięto w specjalnych obozach jenieckich. Wielu wywożono do obozów koncentracyjnych. Do Generalnego Gubernatorstwa w 1939 roku wysiedlono z ziem włączonych do Niemiec 80 tysięcy Polaków, pozwalając im zabrać jedynie skromny bagaż. Na miejsce wysiedlonych sprowadzono Niemców z Rosji i krajów bałtyckich.
Również w Generalnym Gubernatorstwie trwały prześladowania ludności polskiej. W Warszawie, w alei Szucha, znalazło swoją siedzibę gestapo i tutaj przewożono aresztowanych Polaków, aby torturami wymuszać ich zeznania. W więzieniu gestapo na pawiaku przetrzymywano torturowanych wcześniej na Szucha więźniów, potem wywożono do Palmir, gdzie dokonywano masowych egzekucji. Zamknięto szkoły wyższe, ograniczając szkolnictwo do szkół podstawowych i zawodowych. Niemcy rozpoczęli aresztowania wśród duchowieństwa. Przeprowadzono masowe wysyłki do rzeszy na roboty przymusowe. Z braku ochotników chwytano w łapankach przypadkowo przebywających na ulicy ludzi, którzy stanowili tanią siłę roboczą i zastępować robotników niemieckich powoływanych do wojska. Polskich robotników traktowano w Niemczech jak niewolników.
Rosjanie zajęli prawie 200 tysięcy kilometrów zamieszkanych przez 13 mln ludności. Wszystkim mieszkańcom ziem włączonych do ZSRR narzucono obywatelstwo radzieckie.
Zaraz po zajęciu polskich ziem Rosjanie rozpoczęli planową akcję niszczenia inteligencji polskiej. Aresztowania objęły przede wszystkim oficerów i żołnierzy zawodowych, zwłaszcza z KOP, policjantów, sędziów, starostów i innych urzędników państwowych. Wywieziono ich do łagrów, a część rozstrzelano na miejscu. Ponad 150 tys. Polaków przymusowo wcielono do Armii czerwonej. Przeprowadzono rejestrację „wrogów ludu”, to znaczy wszystkich Polaków, którzy przed wojną piastowali jakiekolwiek funkcje państwowe lub społeczne i większość z nich wywieziono do Azji Środkowej lub na Syberię. Do czerwca 1941 roku deportowano ok. 1 mln Polaków.
Już od pierwszych dni okupacji niemieckiej na terenach Polski Niemcy rozpoczęli, realizując rasistowską ideologię, w której Żydzi byli uznawani za podludzi, prześladowania ludności żydowskiej. Na początek niemieckie władze nakazały oznakować gwiazdą Dawida sklepy i restauracje prowadzone przez Żydów. Pod koniec 1939 roku wprowadzono przymus pracy dla mężczyzn w wieku pomiędzy 14 – 60 rokiem życia, a nastepnie nakazano wszystkim Żydom noszenie białych opasek z gwiazdą Dawida. Kolejnym etapem prześladowań było rozdzielenie ludności polskiej od żydowskiej. Dla polskich Żydów w wielu miastach stworzono specjalne, otoczone murem dzielnice – getta, w których musieli mieszkać. Mieszkanie, dobytek, sklepy, wszystko co mieli, zrabowano lub zniszczono. W gettach panował głód i szerzyły się epidemie. Z miast, w których nie stworzono getta, wszystkich Żydów wywożono albo do obozów koncentracyjnych, albo do najbliższego getta.
Życie w gettach było prawdziwym koszmarem. Na niewielkiej powierzchni mieszkali przywiezieni z różnych miast ludzie. Po utworzeniu w getcie łódzkim mieszkało ok. 200 tysięcy osób, a w warszawskim w 1941 roku ok. 450 tysiecy osób. Wielu z nich zmarło z głodu i z braku lekarstw. W trudnych warunkach bogatsi mieszkańcy mogli sobie pozwolić na kupowanie jedzenia i lekarstw od Polskich i żydowskich przemytników, którzy szmuglowali potrzebne artykuły.
W drugiej połowie 1941 roku Żydów, przywożonych z terenu Polski oraz wszystkich krajów Europy znajdujących się pod niemiecką okupacją zaraz po przyjeździe do obozów zagłady kierowano do komór gazowych i mordowano. Zwłoki palone były w specjalnie w tym celu wybudowanych piecach krematoryjnych.
„Ostatecznym rozwiązaniem” kwestii żydowskiej dla Hitlera miała być całkowita likwidacja, czyli wymordowanie wszystkich Żydów na obszarach pod kontrolą hitlerowców. Słowianie mieli być następnymi ofiarami nazistowskiego rasizmu.

Podsumowując niemiecką politykę w stosunku do ludności terenów okupowanych, uważam, iż była ona straszna. Ludność z terenów okupowanych była traktowana jak „śmiecie”. Gdybym miał postawić ocenę tej polityki postawiłbym Niedostateczny!