Terroryzm islamski - historia, powody, skutki

Czy Islam jest religią terroru? Wnioski takie przychodzą, słuchając relacje z Iraku, Afganistanu, niedawno z Hiszpanii, czy Stanów Zjednoczonych. Muzułmański terrorysta wysadza się w powietrze, zabijając europejskich turystów, wieże World Trade Center walą się, zabijając tysiące ludzi, zaraz po uderzeniu samolotów pilotowanych przez wyznawcę Islamu, zamachy w Hiszpanii, Iraku… Człowiekowi bardzo łatwo przychodzi ocenianie dużych społeczności na przykładzie niereprezentatywnych jednostek. „Na takiej samej zasadzie, oceniać można Chrześcijaństwo – jako upodobanie molestowania oraz homoseksualizmu, Hinduizm – jako burzenie oraz rozkradanie meczetów” . Zbytnie uogólnianie prowadzi do braku obiektywizmu, co zakrzywia obraz danego społeczeństwa.

Powiązania Islamu ze światowym terroryzmem, określanym przez media jako „terroryzm islamski” najlepiej rozwiewa przeanalizowanie źródeł tej religii – świętej księgi muzułmanów Koranu, słów Allaha. Jihad, błędnie kojarzony, z krwawymi działaniami terrorystów, wedle źródeł religii polega na „Nie poddawaniu się niewiernym oraz prowadzeniu wielkich starań, aby zrozumieli oni nauki Koranu” . Dzięki powszechnemu niezrozumieniu oraz zawierzeniu wypaczonym islamistom, którzy traktują jihad jako świętą wojnę, w której przelewa się krew, takie właśnie znaczenie utkwiło w głowach ludzi. „Jeśli Allah nie kontrolował pokoju na Ziemi, pełna byłaby ona niezgody. Jednak Allah jest bardzo hojny dla światów” . Nauki wywodzące się z Koranu mówią wręcz o pomocy cierpiącym oraz wyzwoleniu ich spod pieczy ich oprawców . Warto przypomnieć o początkach ekspansji wiary muzułmańskiej – większość Egipcjan, Persów z otwartymi rękami przyjęła Islam, jako wyzwolenie się od tyranii oraz ucisku. Wszystko odbyło się bez zbędnego rozlewu krwi ludzi. „To droga Europy wiodła przez wojny, morderstwa, zbędne tragedie zwyczajnych istot” . Nie wolno więc kojarzyć terroryzmu, zwanego islamskim z wiarą muzułmańską, bo jest to nieprawdą.

W ostatnich latach zaobserwować można kryzys tożsamości społeczeństw muzułmańskich – zbyt szybki rozwój niektórych państw islamskich, zalanie nowymi wzorcami kultur, powoduje wzrost niepokojów związanych ze sprzeciwem przeciwko kulturze europejskiej. Zaobserwować można kształtowanie się ugrupowań skrajnie fundamentalnych, wedle których bezbożny Zachód i centrum „pogaństwa i bezbożności” zwalczać można również przy użyciu siły. „Terroryzm islamski motywowany względami religijnymi oparty jest na zupełnie innym systemie wartości niż ten dominujący jeszcze do niedawna. W przeciwieństwie do "świeckich" terrorystów, fundamentaliści islamscy w znacznie mniejszym stopniu kierują się względami politycznymi. Dążą oni przede wszystkim do zburzenia zachodnich systemów politycznych i wzorców kulturowych, a nie jak terroryści "polityczni" do zmiany stosunków politycznych (z wyjątkiem grup o zabarwieniu anarchistycznym). Sam akt terroru jest według fundamentalistów islamskich wypełnieniem obowiązku religijnego i obroną przed sekularyzacją ze strony świata zachodniego.”
Fundamentalizm islamski stale rośnie w siłę, tworząc na niektórych obszarach swoisty aparat państwotwórczy, odrzucający wzorce polityczne świata zachodniego. Wszystko przy poparciu wpływowych instytucji oraz bardzo bogatych wyznawców, mogących urzeczywistniać najbardziej niedorzeczne i nawet tragiczne pragnienia fundamentalistów.

„Do nadrzędnych celów islamskich fundamentalistów można zaliczyć:
— obalenie świeckich, prozachodnich rządów w krajach muzułmańskich (w tym m. in. Egipcie, Algierii, Indonezji) i upowszechnienie islamu oraz modelu państwa religijnego;
— zniszczenie głównych wrogów islamu, za których uważa się Stany Zjednoczone i Izrael;
— zjednoczenie muzułmanów oraz wspieranie ich w przypadku konfliktu z "niewiernymi" w każdym miejscu świata.” .
„Terroryzm jest najczęściej definiowany jako użycie siły lub przemocy przeciwko osobom lub własności z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i w ten sposób wymuszenie na danej grupie ludzi realizacji określonych celów. Działania terrorystyczne mogą dotyczyć całej populacji, jednak najczęściej są one uderzeniem w jej niewielką część, aby pozostałych zmusić do odpowiednich zachowań.” Definicja terroryzmu jest jednak czasem bardzo trudna do przyporządkowania, głównie dzięki jego ścisłym powiązaniu z polityką.
Początki terroryzmu islamskiego (trzymając się jego medialnej definicji, jako działań terrorystycznych fundamentalistów islamskich) datować można wraz z atakami samobójczymi w Bejrucie oraz na Sri Lance, które wstrząsnęły światem oraz dały znać o początku nowej ery terroryzmu. Na początku lat dziewięćdziesiątych o swoim istnieniu znać dały potężne organizacje islamskich terrorystów – m.in. siejąca dziś postrach Al. Kaida, która już wtedy dążyła do zdestabilizowania „największego wroga” – Stanów Zjednoczonych.
Kwestią czasu było rozwinięcie się działań fundamentalistów, których działania na celu mają destabilizację sytuacji wysoko ucywilizowanych narodów. Dnia 11 września 2001 roku doszło do największego, do tej pory, aktu terrorystycznego – zamachu na World Trade Center oraz Pentagon. Niestety, liczba ataków fundamentalistów ciągle rośnie.
„Walkę z terroryzmem można podzielić na dwa rodzaje - pierwszy, to walka doraźna - walka z terrorystami, oraz organizacjami terrorystycznymi. Jest to sposób mało skuteczny - wszystkich terrorystów nie da się zabić, co chwilę mogą powstać nowi. Porównać to można do zwalczania efektów choroby bez usuwania przyczyn.
Drugim - skuteczniejszym sposobem jest likwidowanie przyczyn terroryzmu - przyczyną jest zwykle niezadowolenie społeczne połączone z przekonaniem, że terroryzm jest najlepszą, a często nawet jedyną drogą do poprawienia sytuacji. Likwidować przyczyny można poprzez poprawianie sytuacji ekonomicznej ludzi w obszarach, gdzie terroryzm jest największy; zaspokajanie ich innych potrzeb (wolność - religijna, światopoglądowa, akceptowalny system polityczny) łączone z edukacją, która tworzy dojrzałe społeczeństwo będące w stanie zmieniać swoją sytuację za pomocą innych środków niż terror, społeczeństwo nie poddające się łatwo manipulacjom prowadzącym do stosowania przemocy.”