"Pan Tadeusz" epopeją

Książka pt. „Pan Tadeusz” autorstwa Adama Mickiewicz jest epopeją narodową. Potwierdzają to wszystkie przedstawione przeze mnie poniżej argumenty. Składa się z dwunastu ksiąg pisanych wierszem, został napisany w epoce romantyzmu. Autor tęsknił do krajobrazów litewskich i chciał się podzielić swoimi uczuciami.
Pierwszym argumentem jest to, że jest to utwór obszerny. Zawiera dialogi, monologi, a także wiele opisów, historii bohaterów. „Pan Tadeusz” jest utworem łączącym w sobie cechy epiki (narrator, przedstawione dzieje bohaterów), liryki, ponieważ jest pisany wierszem oraz dramatu – życie Jacka Soplicy.
Istotną cechą epopei jest pokazanie danej społeczności w przełomowym momencie ich życia. Tutaj widzimy Polskę staroszlachecką przyjmującą nową, francuską modę.
Ta książka była pisana na emigracji, Mickiewicz wyjechał do Paryża podczas rozbiorów Polski. Wspomina on takie wydarzenia jak: uchwalenie Konstytucji 3 Maja, rzeź Pragi oraz tułaczkę Legionów Polskich we Włoszech, jest patriotą.
Ważne jest, że występują tam liczne opisy przyrody. Autor przedstawia ogródek Zosi Horeszko, mówi o gwiazdozbiorach, niebie, mateczniku, zachodach i wschodach słońca, lesie i zwierzętach. Mickiewicz poprzez opisy chciał też wyeksponować ludzkie uczucia i zachowanie.
Z ksiązki dowiadujemy się także jak wyglądała stara, polska wieś. Znajdował się tam kościół, bądź kapliczka. Oprócz tego pola chłopskie, chaty i zaścianek, w którym w naszej lekturze mieszkał Maciej Dobrzyński z rodziną.
Epopeja powinna zaczynać się uroczystym wstępem, jakim tu jest Inwokacja. W niej czytamy o pięknych litewskich lasach i polach. Jest też zwrot do Matki Boskiej Częstochowskiej.
Obraz polskiej szlachty, dla której liczyły się tylko interesy, biesiady, polowania i inne rozrywki, został przedstawiony dosłownie. Pisarz ujął postawy i światopogląd dziewiętnastowiecznej społeczności: np. Jacka Soplicy, który z pewnego siebie szlachcica stał się cichym duchownym i tym samym jest bohaterem dynamicznym.
„Pan Tadeusz” jest najpiękniejszym polskim eposem narodowym. Porównywano go nawet do arcydzieł Homera. O jego wartości świadczy chociażby filmowa adaptacja Andrzeja Wajdy. Adam Mickiewicz jest człowiekiem, o którym pamiętamy, polskim wieszczem narodowym. Na pewno bardzo trudno jest napisać tak długą książkę rymem.