KALOS KAGHATOS

Kalos kaghatos – piękny i dobry, ideał sportowego wychowania w starożytnej Grecji, sportowiec odznaczający się harmonijną pełnią zalet duszy i ciała. Czy istnieją jeszcze tacy?

Kalos kaghatos wygrywa, lecz porażki przyjmuje z godnością; gra ostro, ale fair; jest wspaniały, ale skromny. Niełatwo jest połączyć wszystkie te zalety.
Może ”piękny i dobry” to tylko wytwór naszej kultury, poszukującej ideałów, które najłatwiej znaleźć wśród ludzi sportu? Może to tylko nieosiągalny cel, stawiany nam przez naszą ambicję? A może jednak kalos kaghatos są wśród nas? Chyba wszystko to razem.

Sportowcy (również dzisiejsi) to niewątpliwie ludzie piękni. Czy są dobrzy, skoro tyle słyszy się o dopingu, nieczystej grze i wielkich, sportowych pieniądzach? Wydaje nam się, że są. Bo przecież mimo wszystkich tych wad, to wszyscy oni biorą udział w pokojowej walce, dążąc do pokonania własnych słabości, do prześcignięcia siebie i innych, do zwycięstwa. A pieniądze, medycyna, telewizja, to wymogi naszych czasów.

Niektórzy twierdzą, że szczytne sportowe idee dawno już upadły. Możliwe. Ale czy stare idee są ważniejsze niż radość milionów ludzi na całym świecie oglądających kalos kaghatos bijących rekordy, osiągających nieosiągalne, nieskończenie pięknych i nieskończenie dobrych? Czy samo to, że ludzie wierzą w sport i w sportowców, chociaż by mieli być mitem, nie jest wystarczającym dowodem na to, że ”piękni i dobrzy” istnieją? Czy warto odbierać ludziom ich niedoścignione ideały, które towarzyszą im od czasów greckich...?