Fryderyk Chopin

Akcja filmu toczy się w 1829r. w Warszawie. Wtedy to główny bohater kończy dziewiętnaście lat.

Na koncercie u księcia polskiego, przed Chopinem gra Nicole Paganini. W czasie występu Fryderyka, na salę wchodzi gubernator, a za nim car. Chłopiec przerwał granie, bo powiedział, że dla niego nie będzie grał. Groziła za to kara śmierci, więc Fryderyk wyjeżdża z kraju do Paryża, razem z profesorem. Przed wyjazdem siostra Izabela daje swojemu bratu ziemię i mówi: „To Polska ziemia, nigdy jej nie zapomnij.”

W Paryżu spotkali się z mecenasem Plejerem i jego sekretarzem Diprą. Profesorem prosi, aby Fryderyk mógł zagrać koncerty, ale Plerej nie chce się zgodzić. Nagle do pokoju wchodzi Franciszek Liszt i gra utwór nieznanego kompozytora. Pyta się, gdzie jest jego autor, a wtedy Chopin siada przy drugim fortepianie i gra razem z Lisztem. I właśnie wtedy to dostaje zgodę od mecenasa, że może wystąpić i w ciągu dwóch tygodni ma się do tego przygotować. Profesorem, aż zemdlał z wrażenia.

Nauczyciel zaprasza Fryderyka do „Sklepu”, w którym przebywa wielu sławnych ludzi, aby się zrelaksował. Na ścianach wisi wiele obrazów wybitnych osób, np. Wiktor Hugo, Azak Liszt, Honore Balzak i inni. W kawiarni spotkali słynnego krytyka (Kalk Bener), do którego miał się zgłosić profesor, aby dowiedzieć się opinii o Fryderyku. Spotkali się także z Alfredem Denise i George Sand. Chopin zauważył, że George to kobieta, lecz nauczyciel mu nie wierzy, gdyż była przebrana za mężczyznę.

Przed swoim wielkim koncertem Chopin dostał list z czterema pieczęciami z Warszawy, od swojej rodziny ze złą wiadomością: W noc wyjazdu Fryderyka złapali Jana i jego przyjaciela, i zamknęli ich w więzieniu, za pomoc w ucieczce. Główny bohater jest za bardzo zszokowany, aby mógł grać, dlatego przerywa koncert. Recenzje są okropne – mówili, że Fryderyk nie posiada żadnych zdolności komponowania, ani słuchu, powiedzieli że jest jeszcze za mały i nazwali jego Poloneza barbarzyńskim.

George Sand zaprasza na bal Chopina i Józefa Elsnera. George chce , aby chłopiec spełnił wszystkie jej rozkazy. Ludzie proszą, by zagrał dla nich Liszt. (Franciszek prosi księżniczkę o zgaszenie świateł) W trakcie melodii zamienia się miejscem z Fryderykiem i ten do końca już gra sam. Zrobili tak, gdyż ludzie nie zaakceptowaliby Chopina i przestaliby go słuchać. Po występie wiele ludzi prosi o kontrakt z kompozytorem. Profesor podpisuje go z Plerejem. Wszyscy chcą grać melodie Fryderyka, ponieważ są one bardzo ładne.

Józef pisze drugi list do rodziców muzyka. George chce zabrać chłopca do Nohant pod Paryżem na jeden tydzień. Jedzie bez zgody profesora. Później wyjeżdżają na Majorkę, na Morzu Śródziemnym, gdzie ma komponować piosenki. („Mój kraj” napisał specjalnie dla George Sand) „Najpierw musisz odnaleźć dobrą drogę w życiu” – powiedziała pisarka. Arystokratka chce, aby Chopin został na Majorce, a wtedy przesyłałby swoje kompozycję do Paryża. (Molowy Nokturn powstał na Majorce, nazwany „Dni nocy”) Profesorowi jest bardzo smutno, bo Fryderyk w ogóle do niego nie pisze. Natomiast jego rodziców musi okłamywać i mówić, że zostaje tam dłużej, gdyż dobrze mu się komponuje i każe zostać Jemu jeszcze trochę. Józef nie spotyka się ze swoim uczniem, a gdy przyjeżdża do niego Konstancja mówi, że przekaże Mu wiadomość jak będzie u niego. (Konstancja domyśla się, że Elsner kłamie) Profesor zmienia mieszkanie na gorsze i daje lekcje gry na pianinie, aby zarobić na siebie i Chopina. Fryderyk jest chory na gruźlicę, z powodu ciągle padających tam deszczy i dlatego źle Mu idzie komponowanie.

W trakcie, gdy Fryderyk grał, do George Sand przyszedł profesor Elsner. (Chciał się spotkać ze swoim uczniem) Ale pisarka nie pozwoliła mu na to, bo Fryderyka właśnie natchnęła pasja komponowania i nikt nie może Mu przerywać. Obraziła Józefa i „wyrzuciła” za drzwi. Nie powiedziała o tym Chopinowi (jak uważała) dla jego dobra.

Kompozytor wraca z George Sand do Nohant, nie powiadamia o tym profesora, a on właśnie do niego jedzie. Liszt zaprasza Elsnera na koncert u Księżnej Orleanu, gdzie będzie grac jego uczeń, Fryderyk.
Profesor chce powiadomić Go o tym, że w Polsce było Powstanie.
Chopin jedzie w trasę koncertową: Wiedeń, Budapeszt, Berlin, Rzym, Sztokholm, Amsterdam, Londyn. Pieniądze z występu przekaże na pomoc w uwolnieniu więźniów, o co prosił Go Józef. Wszystkim bardzo podobał się koncert, lecz po nim Fryderyk upada ze zmęczenia. Podczas choroby opiekuje się nim jego siostra Konstancja. Chopin chce przed śmiercią pomówić z George Sand, lecz gdy profesor się do Niej wybiera Ona odmawia przyjścia.
Film kończy się śmiercią głównego bohatera.