Miłość do ojczyzny obowiązkiem każdego Polaka

Patriotyzm, miłość do ojczyzny, poświęcenie dla niej są to wartości uniwersalne. W każdej epoce i w wszystkich społeczeństwach możemy odnaleźć świadczące o tym po-stawy. Nie stają się nigdy niemodne lub nieaktualne, chociaż na pewno w zależności od czasów i sytuacji przybierają różne natężenie. W Polsce literatura patriotyczna najliczniej powstawała w okresie zaborów oraz podczas II wojny światowej.
Romantyzm to nurt literacki, który ogarnął niemal wszystkie kraje Europejskie w XIX wieku. Dla Polskie był to okres zaborów, dlatego też dominujące miejsce w ówcze-snej świadomości narodu polskiego zajmowała problematyka niewoli i walki o niepodle-głość. Pisarze i poeci romantyczni obrali sobie więc za cel podtrzymywanie świadomości narodowej oraz nawoływać do walki o wolność.
Trzej najwięksi poeci polskiego romantyzmu, Mickiewicz, Słowacki oraz Norwid, swoje dzieciństwo i młodość przeżyli pod zaborami, dlatego tak wiele miejsca poświęca-ją w swoich utworach zaborcy rosyjskiemu. Stworzyli oni w swoich utworach bohaterów narodowych- ludzi, którzy potrafili oddać życie za ojczyznę, poświęcając nawet najbliż-sze osoby.
Postawy patriotyczne kreowane przez twórców romantycznych możemy podzielić na dwie grupy. Pierwsza z nich, to nawoływanie do walki wprost, organizacji powstań i bezpośrednich ataków na zaborcę. Drugą stanowi zachowywanie kultury i zwyczajów ojczystych. Stawiano przede wszystkim na naukę literatury i historii polskiej oraz naro-dowego języka. Przykładu popierania obu tych zachowań widzimy w wielu utworach literackich.
Przykład patrioty walczącego z bronią w ręku opisuje Juliusz Słowacki w swoim utworze „Kordian”. Tytułowy bohater pod wpływem głębokich przeżyć wewnętrznych dostrzega wiele rzeczy, dojrzewa do swojej decyzji i podejmuje samotną walkę w obro-nie ojczyzny. Postanawia on dokonać zamachu na cara rosyjskiego. Jednak jego słabość charakteru i strach przeszkadzają mu w tym i doprowadzają do aresztowania i w konse-kwencji kary śmierci.
wyjaśniam pojęcie patriotyzmu
przedstawiam historyczny rys epoki
wymieniam najbardziej znanych twórców
ukazuję podział patriotyzmu
przytaczam przykład do pierwszej postawy

Do podobnej, aczkolwiek nie do końca identycznej walki o niepodległość nawołuje Mickiewicz w „Konradzie Wallenrodzie”. Utwór ten jest osadzony w średniowieczu i opisuje wojnę Litwinów z Prusami. Mickiewicz zastosował tutaj tzw. maskę historyczną, pod którą kryje się obecna sytuacja ojczyzny. Chodziło mu o ukazanie postawy lisa, czyli użycia podstępu w staraniach o wolność. Przecież Konrad naraził swój honor i godność rycerską, czyli to, co w średniowieczu było najważniejsze, dla ratowania Litwy. I w dodatku nie został za to w żaden sposób doceniony, nikt o tym nie wiedział. Jest to przykład, że walkę o ojczyznę powinno się prowadzić nie dla własnej sławy, lecz tylko i wyłącznie z miłości do niej.
Zupełnie inny sposób walki możemy dostrzec w III części „Dziadów”. Jest to działal-ność konspiracyjna młodzieży polegająca na prowadzeniu tajnego nauczania języka pol-skiego oraz propagowaniu zakazanej literatury. Poeta tworzy tu nowy model patrioty, któremu nie chodzi o walkę zbrojną, lecz o krzewienie kultury narodowej wśród mło-dych. Podczas rozmowy na balu pada stwierdzenie, że poezja powinna zajmować się sprawami ważnymi dla narodu, opisywać jego historię i bohaterów.
Podobną rolę poezji dostrzega Cyprian Kamil Norwid. Norwid uważał, że poeci mają przed sobą niezwykle trudne zadanie - winni chronić tradycje narodowe, wyrażać ducha swoich czasów, wskazywać kierunki działania, uczuć, co dobre i piękne. Jego wiersze opisują więc tradycje narodowe oraz bohaterów, na których mieli się wzorować jemu współcześni. Mają one za cel dawać przykład postępowania oraz wzorce, na jakich po-winno się opierać. Przykładem może być „Bema pamięci żałobny rapsod”, który stanowi hołd poległemu generałowi. Opisując jego pogrzeb, Norwid podaje przykład ludziom, że śmierć dla ojczyzny powinna być dla nas dumą.
Wszyscy wymienieni poeci: Mickiewicz, Słowacki i Norwid żyli w czasach, w któ-rych uczucia patriotyczne były niezwykle silne, dlatego w ich twórczości tak często po-jawia się ta tematyka. Chociaż każdy z nich podchodził do miłości do ojczyzny w inny sposób, łączyło ich jedno – wszyscy pragnęli jej wolności.
Dzieła poetów romantycznych nigdy nie przestają być aktualne, a zwłaszcza obecnie, w czasach, kiedy żyjemy w zagrożeniu wojną i terroryzmem nabierają dużej wartości. Możemy mieć tylko nadzieję, że nigdy nie przyjdzie nam się znaleźć sytucji, która będzie wymagała od nas takiego poświęcenia, jakie opisywali Mickiewicz czy Słowacki. Należy jednak zawsze pamiętać o tych innych formach patriotyzmu, jakimi jest kultywowanie tradycji i sztuki narodowej.