Biografia Williama Szekspira
William Szekspir – urodziÅ‚ siÄ™ w 1564 roku w miasteczku Stratford nad rzekÄ… Avon, gdzie również spÄ™dziÅ‚ ostatnie lata swojego życia. UmarÅ‚ w 1616 roku.Angielski poeta i dramatopisarz a w późniejszym okresie życia również aktor. Å»yÅ‚ w czasach Elżbiety I i Jakuba I, kiedy to powstaÅ‚ teatr elżbietaÅ„ski.
Jego ojciec John pochodził z chłopskiej rodziny, lecz po pewnym czasie porzucił rolnictwo i przeprowadził się do miasta gdzie został burmistrzem. Matka Mary pochodziła z zieministwa. Mieli ośmioro dzieci z których najstarszy był William.
Ok. 1571 młody Szekspir poszedł do średniej szkoły ogólnokształcącej gdzie uczył się łaciny, historii, literatury antycznej i retoryki. Nie posiadał większego wykształcenia. W 1582 roku poslubił o osiem lat starsza Anne. Lecz w kilka lat po zawarciu małżeństwa Szekspir opuszcza Stratford i udaje się do Londynu.
Z biegiem czasu zaczął grywać w teatrach, potem zaś zajął się pisaniem sztuk i poematów.
Początkowo należał do kompani Sług Lorda Szambelana dysponującym własnym teatrem The Glob.
Jednak najprawdopodobniej Szekspir pracował w różnych magnackich rezydencjach jako guwerner, sekretarz, a także aktor w dworskich przedstawieniach. Zdobywał sławę, poszerzał wykształcenie, czytał, poznawał wielu znanych ludzi.. Do rodzinnego miasta przyjeżdżał często, dbał o swoja rodzinę, inwestował w nieruchomości.
Był on autorem 36 sztuk. Pisał kroniki historyczne, komedie oraz tragedie. Kroniki w większości tematycznie związane z dziejami Anglii w XV w.
Najważniejszym motywem jego dramatów jest problem władzy, która jawi się jako demoralizująca i niszcząca. Szekspira interesuje mechanizm władzy, ukrytego obiektu ludzkich pragnień. Tematyka ta pojawia się przede wszystkim w kronikach królewskich i tragedich.
Za najlepsze komedie uważa siÄ™: „Poskromienie zÅ‚oÅ›nicy”, „Stracone zachody miÅ‚oÅ›ci”, „Sen nocy letniej”, „Wiele haÅ‚asu o nic”, „Kupiec wenecki”, zaÅ› spoÅ›ród tragedi należy wymienić: „Juliusz Cezar”, „Tymon AteÅ„czyk”, „Król Leos”. Drmaty psychologiczne i poetyckie: „Romeo i Julia”, „Hamlet”, „Makbet”, „Otello”.