„Świat mitów i świat Biblii- dwa odrębne światy, czy dwie wizje tego samego świata”

Biblia jest uważana za jedno z podstawowych źródeł kultury europejskiej, zarówno w sferze religijno-moralnej, jak i w sferze inspiracji artystycznych. Dla pokoleń artystów stała się ona źródłem inspiracji, a dla ludzi wierzących Świętą Księgą, zbiorem prawd objawionych i przykazań uczących jak żyć.
W literaturze Biblia jest niewyczerpanym skarbcem wzorów osobowych i postaw, wątków i motywów oraz fabuł, anegdot, alegorii, symboli, stylistyki i frazeologii. W pamięci utrwaloną mamy wspólną grupę pojęć, które przez literaturę wchodzą do języka potocznego.
Mitologia jest zbiorem mitów stworzonych na początkach istnienia pradawnych kultur. Dla kultury europejskiej największe znaczenie mają mitologie Greków i Rzymian. Są one również najciekawsze, najobszerniejsze oraz najbardziej kulturotwórcze.
Słownik języka polskiego podaje, że mit to opowieść, która w formie symbolicznej ujmuje zbiorowe doświadczenia i wyobrażenia, dotyczy na ogół odległej przeszłości.
Na początku obu tych dzieł, możemy znaleźć dwie wizje stworzenia świata oraz człowieka. Różnice między nimi możemy zauważyć już w „założeniu religijnym”, ponieważ mitologia mówi nam o politeizmie, czyli wierze w wielu bogów, a Biblia o monoteizmie, czyli wierze w jednego Boga. Obydwa teksty opisują to, co było „na początku” tzn. przed stworzeniem świata. Biblia pisze o wiecznym i wszechmogącym Bogu, stworzycielu nieba i Ziemi, a mitologia o Chaosie, który bogiem lub mieszaniną żywiołów. W dalszej części opisu stworzenia biblijnego świata mowa jest o mieszaninie żywiołów, z której Bóg stworzył świat rozdzielając niebo i Ziemię, ciemność i światło, tworząc zwierzęta, rośliny i ludzi. U Greków i Rzymian zaś czytamy o świecie i bogach wyłaniających się z Chaosu. Dwa pierwotne bóstwa to Uranos- Niebo i Gaja- Ziemia, a następnie powstają kolejne, które walczą ze sobą o władzę nad światem. Są one złe, okrutne i amoralne, w przeciwieństwie do biblijnego Boga. Nie lubią ludzi, którzy są słabi i bezradni. Podobieństwo w tychże opisach znajdziemy przy roli kobiety, przez której grzeszną ciekawość i nieposłuszeństwo biblijny człowiek zostaje wygnany z Raju, a mitologiczną istotę dopadają różne troski, nieszczęścia i choroby. Taka sama jest również wizja Raju, który tak naprawdę możemy utożsamić z mitologicznym złotym wiekiem ludzkości. Symbolem nieposłuszeństwa wobec bogów jest jabłko zerwane ze świętego drzewa, lub jego odpowiednik- puszka Pandory. W efekcie w obu dziełach ludzkość dotyka nędza, choroby, cierpienia i troski życia. Możemy zauważyć tu również motyw „dobroczyńcy”, jakim bez wątpienia jest Prometeusz, który ponosi karę za ucywilizowanie człowieka i Jezus Chrystus niewinnie cierpiący za ludzi.
Mityczno- biblijne paralee(l. mn.- paralea) dostrzegamy, więc przede wszystkim w opisie stworzenia świata. Mało różnią się także poszczególne historie np. mit o Denkalionie i Pyrrze oraz opowieść o potopie. Podobne jest również stworzenie człowieka, który powstaje za sprawą Prometeusza z mieszaniny gliny i łez, lub stworzony przez Boga w trakcie szóstego dnia pracy. Biblijna opowieść o stworzeniu świata i człowieka przypomina w wielu punktach mityczne kosmogonie, zwłaszcza, jeśli chodzi o wyobrażenia o świecie. Jednak, jeśli chodzi o filozofię bytu i istnienia to bez problemu możemy tu dostrzec wyraźne różnice, wynikające z wiary w wielu bogów lub jednego boga. Stwarzanie w Księdze Genesis jest równoznaczne z nazywaniem, więc co nie ma imienia, to nie istnieje. Jahwe- biblijny Bóg nie jest bliski ludziom poprzez podobieństwo do nich, nie jest on również światem, lecz świat jest jego dziełem.
Porównując ogólnie treść obu dzieł wspomnianych w temacie mojej pracy, myślę, że mogę wywnioskować, iż różnice między tymi dwoma światami w głównej mierze zależą od różnicy w postrzeganiu „ilości bogów”, czyli między wiarą monoteistyczną, a politeistyczną. Światy te mają również dużo podobieństw, takich jak np.: postacie, które występują w poszczególnych opowieściach, lub też morały zawarte w niektórych historiach. Jedną z rzeczy, jaka dzieli Biblię i mitologię jest trochę odmienny morał wynikający ogólnie z całego przesłania. Biblia ma, moim zdaniem, charakter bardziej dydaktyczny, moralizatorski i pouczający, a mitologia jest, tak jakby wyrazem tęsknoty człowieka za dobrocią i miłosierdziem bogów.