Pismo Święte przewodnikiem na ścieżkach życia.”

Pismo Święte jest dla nas przewodnikiem na ścieżkach życia. To znaczy że Bóg poprzez stosowanie różnych środków stara się nam uświadomić czym jest dobro i jaką drogę w życiu wybrać.

Najbardziej znaną mi osobą z Pisma Świętego , która kochała Boga mimo swojego niezawinionego cierpienia jest Hiob.
Był on człowiekiem zamożnym, posiadał wielki majątek, był sprawiedliwy, bogobojny i unikał zła. Był głową rodziny i ojcem siedmiu synów i trzech córek. Bóg szczycił się Hiobem, który był mu wierny. W jednym momencie Hiob traci cały swój majątek, ukochane dzieci a na koniec zostaje dotknięty trądem. Mimo bólu jaki go spotkał i przekonań jego przyjaciół, iż cierpienie jest karą za grzech do którego należy się przyznać Hiob nie odwrócił się od Boga.”Dobro przyjęliśmy , dlaczego zła mielibyśmy nie przyjąć” tymi słowami Hiob zgadza się na swój los. Niemniej jednak szuka tajemnicy swego niezawinionego cierpienia. Nie znajduje jednakże wytłumaczenia ponieważ tym, który go doświadcza jest Bóg sprawiedliwy. Księga Hioba należy do ksiąg mądrościowych gdyż są w niej zawarte prawdy moralne. Jedną z nich jest ta, iż człowiek, który pokona cierpienie staje się silniejszy fizycznie i psychicznie. Umie lepiej wykorzystać dany mu czas, potrafi cieszyć się z małych zwycięstw życiowych.

Przypowieść "O miłosiernym Samarytaninie" przedstawia człowieka, który w drodze z Jerozolimy do Jerycha został napadnięty przez zbójców, pobity i porzucony. Obok leżącego przechodzili kolejno kapłan i Lewita, ale obaj minęli go obojętnie. Przechodził też Samarytanin - przedstawiciel narodu, którym pogardzali Izraelici. Ów człowiek zajął się rannym, opatrzył rany, zawiózł go do gospody i, zapłaciwszy właścicielowi, polecił troskliwie pielęgnować chorego. Samarytanin jest uosobieniem cenionej przez wszystkie wieki postawy człowieka miłosiernego i litościwego, człowieka, który wie, że miłość bliźniego wyraża się w trosce o dobro drugiego i w poświęceniu się dla niego.

Przypowieść o talentach ukazuje nam możnego człowieka, który przed daleką podróżą przywołuje swoich służących i obdarowuje ich talentami ( pieniędzmi ) . Każdy ze służących otrzymuje dary według swych zdolności. Jeden otrzymuje pięć, drugi dwa a trzeci tylko jeden talent. Służący, którzy otrzymali dwa i pięć talentów zainwestowali je od razu- a ten, który otrzymał jeden zakopał go w ziemi. Po powrocie pan przywołał do siebie służących by odebrać to, co do niego należy. Służący, którzy zainwestowali dary pana i przekazali mu je z zyskiem, zostali przyjęci prze niego z otwartymi ramionami. Sługa, który dar-talent zakopał został potępiony- nie zrobił nic by ów dar rozwinąć co było złe i gnuśne.

Biblia jest bogatym źródłem przypowieści ukazujących w sposób obrazowy odwieczne zmagania człowieka ze złem , które tkwi w nim od zarania dziejów. Chrystus poprzez stosowanie alegorii uświadamia nam, że nagrodą za zwycięstwo w tej walce
jest zbawienie. Człowiek mający wolną wole i sumienie powinien zdecydowanie opowiedzieć się po stronie dobra, którym jest Bóg. Każdy z nas jest zobowiązany do nieustannego doskonalenia i pielęgnowania zdolności, którymi zostaliśmy obdarzeni.