Czy książki Makuszyńskiego będą czytane w XXI w. ??

„Szatan z siódmej klasy” to jedna ze wspaniałych, wiecznie interesu-jących i ciekawych powieści Kornela Makuszyńskiego. Akcja lektury toczy się w wakacje 1937 roku – dwa lata przed wybuchem II wojny światowej. Miejsce wydarzeń to początkowo Warszawa, następnie stary zamek we wsi Bejgoła.

Główny bohater utworu to Adam Cisowski – tytułowy „szatan” – sie-demnastoletni chłopiec, uczeń gimnazjum, syn warszawskiego lekarza. Jego wygląd autor opisuje w ten sposób: „nieforemny chłopak, nieco pękaty, z roz-mierzwioną czupryną; sądząc po jego budowie musiał być sprężysty i silny. Spojrzenie miał śmiałe i dziwnie przenikliwe”. Adaś był optymistą – wspania-łym, radosnym, wesołym, zawsze uśmiechniętym chłopcem. Polubiłem go dlatego, że jest odpowiedzialny, niezawodny, prawdomówny i, przede wszys-tkim, bardzo sympatyczny. Moim zdaniem, byłby wspaniałym przyjacielem, ponieważ zawsze chce i umie pomóc, jeśli jego przyjaciele mają kłopoty.
Bohater drugoplanowy, ale równie ważny w powieści, to pan Paweł Gasowski – bardzo roztargniony profesor historii. Miał duże, jasne oczy,
w których zawsze malowało się zdziwienie. Był doskonałym nauczycielem – cierpliwym, wyrozumiałym, uwielbiającym swoich uczniów. Posiadał impo-nującą wiedzę historyczną i potrafił ją świetnie przekazać. Przypadł mi do gu-stu dlatego, że traktował chłopców – Adasia Cisowskiego i jego przyjaciela Staszka Burskiego – jak ludzi dorosłych; wymagał od nich pracowitości i ucz-ciwości.
Innymi postaciami występującymi w lekturze są: Iwo Gąsowski – brat pro-fesora, człowiek o ciężkim, charakterystycznym, tubalnym głosie, nie pasu-jącym do jego niepozornej budowy; Ewa Gąsowska – żona Iwa , zapracowana i cicha kobieta; Wanda Gąsowska – córka Iwa i Ewy, piękna i miła dziewczy-na, kochała się w Adasiu Cisowskim.

Utwór opowiada o detektywistycznych osiągnięciach Adama, jego nad-zwyczajnym sprycie, pomysłowości i wielkiej inteligencji, pozwalającej mu rozwiązywać różne zagadki. Kiedy chłopiec znajduje poszukiwany od wie-ków drogocenny skarb, profesor wypowiada słowa: „Setki tysięcy ludzi zgi-nęło dla takiego jak ten łupu. Te rubiny nasycone są ludzką krwią...”. Ma on na myśli prawdopodobnie wojnę Napoleona z Rosją, w czasie której zginęło tysiące żołnierzy. Dla historyka nie są ważne skarby i kamienie, ale ludzkie życie, którego nie doceniają przywódcy toczący wojny.
Natomiast dla Adasia skarby i klejnoty to piękne oczy Wandy i jej szla-chetne serce. Miał świadomość, że jedna z najważniejszych rzeczy, która się liczy w życiu, to miłość.

Świat ukazany w tej powieści to świat wartości. Bohaterowie w decy-dującej mierze są osobami pozytywnymi. Nie można zapomnieć jednak
o złych opryszkach, pragnących za wszelką cenę zdobyć skarb - znacznie wpływają oni na ubarwienie powieściowej rzeczywistości, pomimo że zostają ciężko i surowo ukarani. Nie brakuje także momentów grozy, jak to w książ-kach kryminalnych.
Powieść Kornela Makuszyńskiego obfituje w zabawne sceny, postaci. Autor rozśmiesza nas swoim niezwykłym językiem. Ten utwór sprawił, że po zamknięciu jego ostatniej strony, zacząłem patrzeć na świat z uśmiechem
i optymizmem. To wspaniała lektura. Pisarz poucza w niej, że humor to „ar-tykuł pierwszej potrzeby”, bez którego nie może żyć żaden człowiek.

„Szatan z siódmej klasy” z pewnością powinien być czytany, ponieważ jest ciekawą, interesującą, wartościową i pouczającą lekturą. To powieść po-nadczasowa - bawi, śmieszy i wzrusza czytelników już od wielu pokoleń. Myślę, że zawsze będą podobały się tajemnicze przygody Adasia Cisowskie-go i kryminalne zagadki, jakie musi on rozwiązywać. Serdecznie zachęcam do poznania ich. Na pewno nie będziecie tego żałowali.