Dlaczego treny Kochanowskiego to nie tylko dramat człowieka lecz także artysty - filozofa ?

Przed opisaniem kryzysu światopoglądowego Jana Kochanowskiego widocznym w trenach , przedstawię filozofię i idee , którym poeta do czasu śmierci córki był wierny . Jego spojrzenie na życie bardzo dobrze widoczne było w licznych fraszkach i pieśniach . Ich tematyka koncentrowała się na człowieku i jego potrzebach , przedstawiała radość życia . Przewijał się motyw toczącej się kołem fortuny czyli zmiennego szczęścia . Autor nawiązywał do starożytnych filozofii stoicyzmu i epikureizmu .

Obie te filozofie upadÅ‚y wobec tragedii , która byÅ‚a Å›mierć 2,5 rocznej córeczki poety, którÄ… bardzo kochaÅ‚ i pokÅ‚adaÅ‚ w niej ogromne nadzieje . Wszystkie idee legÅ‚y w gruzach w obliczu nieszczęścia . Ojcowski ból doprowadziÅ‚ do zaÅ‚amania wyznawanych prawd wiary . WyraziÅ‚ to piszÄ…c cykl 19 Trenów bÄ™dÄ…cych traktatem filozoficznym . ByÅ‚y one dramatem myÅ›liciela , który wczeÅ›niej uwierzyÅ‚ w możliwoÅ›ci mÄ™drca i jego niezależnoÅ›ci wobec smutków Å›wiata . ArtyÅ›cie – osobie wrażliwej , postrzegajÄ…cej wszystko mocniej , trudniej byÅ‚o zaakceptować stratÄ™ czÅ‚onka rodziny . PróbowaÅ‚ odpowiedzieć sobie na pytanie , dlaczego to nieszczęście spotkaÅ‚o wÅ‚aÅ›nie jego . WÄ…tpiÅ‚ w siłę wiedzy , którÄ… wczeÅ›nie byÅ‚a dla niego tak ważna i dawaÅ‚a oparcie , gdyż ani wyksztaÅ‚cenie ani inna wiedza nie tÅ‚umaczyÅ‚y mu sensu tego , co siÄ™ staÅ‚o . PodważaÅ‚ w „Trenach” idee wyzbycia siÄ™ uczuć . w pierwszych trenach polemizowaÅ‚ ze stoikami: „’Prózno pÅ‚akać’ – podobna drudzy rzeczecie” , negowaÅ‚ ich przekonania, którym do tej pory byÅ‚ wierny, a staÅ‚y siÄ™ bezużyteczne wobec nieszczęścia. W kolejnych (Tren VIII) twierdziÅ‚, że dom bez córki, nie jest już tak radosny, staÅ‚ siÄ™ pusty, smutny, nawet żaÅ‚osny.

W „Trenie X” poeta szuka duszy Urszulki: :Orszulo moja wdziÄ™czna, gdzieÅ› mi siÄ™ podziaÅ‚a? W stronÄ™, w którÄ… siÄ™ krainÄ™ udaÅ‚a?”. Szuka jej po zaÅ›wiatach znanych z systemów religijnych i filozoficznych: w chrzeÅ›cijaÅ„skim niebie i w Hadesie.

Wątpi, czy gdziekolwiek jest, czy jej dusza nie zmarła wraz z ciałem. Jest tu widoczne zbuntowanie się przeciw Bogu, którym Kochanowski do tej pory był wierny i oddany, a teraz zwątpił w jego istnienie.

Åšmierć Urszulki byÅ‚a momentem przeÅ‚omowym w jego życiu. Jako ojciec straciÅ‚ on ukochanÄ…, utalentowanÄ… córkÄ™, co artystÄ™ – filozofa doprowadziÅ‚a do zaÅ‚amania siÄ™ wartoÅ›ci i Å›wiatopoglÄ…du, które do tej pory wyznawaÅ‚, oraz do zwÄ…tpienia w możliwoÅ›ci i siłę wiedzy.

WstrzÄ…s psychiczny jakiego doznaÅ‚, po pewnym czasie staÅ‚ siÄ™ mniej dokuczliwy, poeta zrozumiaÅ‚, że smutek i żal sÄ… wplecione w egzystencjÄ™ każdego czÅ‚owieka, że bez tych doznaÅ„ czÅ‚owiek nie rozwija swego wnÄ™trza, że bez przykroÅ›ci nie unie cieszyć siÄ™ powodzeniami. Ukojenie to pokazuje ostatni z cyklu „Tren IX”, w którym opisuje ujrzanÄ… we Å›nie matkÄ™ z UrszulkÄ… na rÄ™kach. Matka uspokaja go, zapewnia, że Urszulka unikajÄ…c cierpieÅ„ na ziemi zyskaÅ‚a wieczny duchowy spokój. Matka pragnie aby podniósÅ‚ siÄ™ z upadku, w sÅ‚owach „...jeden jest Pan smutku i nagrody” zaszczepia ponownie w Kochanowskim wiarÄ™ chrzeÅ›cijaÅ„skÄ…, prosi także aby nie rozpamiÄ™tywaÅ‚ tego, co minęło i dalej cieszyÅ‚ siÄ™ tym, co przynosi mu życie.