Mowa pochwalna na cześć Tezeusza.

Rzecz ma miejsce na Olimpie, podczas jednej z uczt bogów.

Drodzy przyjaciele bogowie! Zebraliśmy się tu, jak zwykle, by biesiadować w radosnej atmosferze. Bardzo mi przykro, ale ja, Temida, muszę zmącić wasz spokój. Robię to przede wszystkim z racji tego, że jestem boginią sprawiedliwości, a sprawy którą wam zaraz przedstawię nie mogę pozostawić bez komentarza.

Chodzi mi o Tezeusza, syna Egeusza i Ajtry, uwięzionego w Hadesie. Otóż ten śmiertelnik przez to, że chciał jedynie pomóc cierpiącemu przyjacielowi, został przykuty łańcuchami do skały w Królestwie Ciemności.

Czyżbyście bogowie zapomnieli, ile ten człowiek zrobił dobrego dla ludzi? Zapomnieliście o jego męstwie, heroizmie, o tym jak narażał własne życie by pomagać innym? Tezeusz swoimi czynami dorównuje największym bohaterom.

Nie tak dawno temu uśmiercił Minotaura, pół byka pół człowieka, któremu co roku Ateny oddawały w krwawej daninie czternastu młodych ludzi na pożarcie. Tezeusz zgłosił się na ochotnika jako jedna z ofiar, a następnie zgładził potwora.

To nie koniec wyczynów tego śmiertelnika. Zabił on dziką maciorę Feię, która szerzyła spustoszenie w okolicy wsi Kromio. Położył kres okrucieństwom wyrządzanym przez Perifetesa, rozbijając mu głowę. Również wielkolud Sinis-Naginacz stracił życie z jego rąk – odważny młodzieniec postąpił z nim tak, jak tamten postępował ze swymi ofiarami. A pamiętacie, bogowie, olbrzyma Skirona, który rzucał niewinnych ludzi na pożarcie murenom? Tezeusz sprawił że mureny pożarły własnego pana. Jego celem był jeszcze Kerkion oraz Prokrustes-Rozciągacz, wielkolud który w jeden z najokrutniejszych sposobów mordował swoje ofiary. Tylko nie myślcie że Tezeusz robił to dla własnej korzyści – łupy z pieczary Prokrustesa, na przykład, rozdał ludziom których ten olbrzym okradał.

Jego ostatnim wyczynem o którym wspomnę, ponieważ wymieniam tylko te najważniejsze, było powalenie byka maratońskiego, zwierzęcia pod którego kopytami zginęło wcześniej wielu śmiałków próbujących stawić mu czoła, między innymi syn króla Krety, Minosa.

Dlatego uważam i podkreślam mą rację statusem bogini sprawiedliwości, że Tezeusz zasługuje na dalsze życie, lub przynajmniej przebywanie na Polach Elizejskich, a nie na męczarnie w Hadesie.