Rozprawka - zdrowie

Zdrowie – nasz wielki skarb
Mając na myśli zdrowie, wiemy że chodzi tu o coś więcej. Zdrowie to nasze życie, o które powinniśmy dbać. Wiadomo, że każdy człowiek decyduje o swoim „skarbie” i może je stracić wtedy, kiedy będzie chciał, ale ponosi to za sobą także wiele niebezpiecznych konsekwencji.
Uważam, że aby być szczęśliwym wystarczy być zdrowym. Wtedy można korzystać z różnych przyjemności, np. dobra zabawa na imprezie czy (dla śmiałych) skok z mostu lub samolotu albo znalezienie w przyszłości dobrej pracy. Chory człowiek nie może korzystać z tych rzeczy i dlatego jest samotny i zamknięty w sobie. Tak, jak powiedział pewien poeta: „Dla chorego i miód jest gorzki.”
Chociaż często narzekamy na to, że musimy biegać czy skakać na lekcji w – f, są tego i dobre strony. Poprawiamy swoją kondycję, wytrzymałość, sylwetkę, i co najważniejsze, samopoczucie. „Skoro zdrowym być pragniesz, a lekarz da leki, ruch, wesołość i dieta zastąpią ci leki.” (F. Karpiński)
Zdrowie poprawia także stosunki międzyludzkie. Gdy, np. nastolatek jest ciężko chory, rówieśnicy odsuwają się od niego, bo uważają go za gorszego i całkiem innego niż oni. A przecież choroba każdemu może się przydarzyć. Zamiast wyśmiewać się z niego, powinniśmy mu pomóc w codziennych obowiązkach, np. w odrabianiu lekcji, zabawie czy po prostu rozmowie. Trzeba pamiętać słowa Arthura Shopenhauera, który powiedział: „Zdrowy żebrak jest szczęśliwszy niż chory król.” Gdy chodzi o życie nie ważne są nasze bogactwa tylko wiara, nadzieja i miłość. To właśnie one pozwalają nam przetrwać.
Przykra jest wiadomość, że co czwarta osoba marnuje sobie życie przez papierosy, alkohol czy narkotyki. Niby jest tak dużo plakatów, artykułów, wiadomości na temat niszczenia zdrowia, ale dlaczego to nic nie daje? Żal mi jest, gdy widzę grupkę nastolatków palących „trawkę” czy inne świństwo. Czy oni do końca są świadomi niebezpieczeństwa, które im zagraża? W pewnym sensie są winni temu dorośli. Bo przecież młodzież od nich uczy się tych przyzwyczajeń. Gdyby takich rzeczy nie było na świecie na pewno więcej ludzi żyłoby dłużej i szczęśliwie.
Każdy człowiek sam odpowiada za swoje błędy. Dlatego najpierw trzeba się zastanowić nad tym co chce się zrobić, bo uważam, że życie jest zbyt cennym darem, żeby przeszło koło nas niezauważone.