Czekolada – Recenzja

Czekolada jest jednym z najbardziej znanych i lubianych rodzajów słodyczy. Oryginalnej masy z nasion kakaowca nie zastąpi żaden lek łagodzący stres czy nerwicę. Jej wręcz cudowne (nie tylko smakowe!) walory odkryli już Majowie, czcząc czekoladowy napój, jednak niektórzy zagorzali katolicy uważali ją za narzędzie szatana, stawiając na równi z pornografią i ateizmem ...
Akcja filmu „czekolada” rozgrywa się w XX wieku kiedy to do małego francuskiego miasteczka przybywa Vianne wraz ze swoją córką Anouk, wynajmując pusty lokal vis - a - vis kościoła. Z początku dość serdecznie przyjęta przez mieszkańców Vianne otwiera sklep z czekoladą. Nie dość że owa „kawiarenka” usytuowana jest koło „Domu Bożego”, to – jakby tego było mało – rozpoczyna swą działalność w samym środku Wielkiego Postu. Surowy i apodyktyczny burmistrz miasteczka postanawia pokrzyżować plany Vianne, namawiając innych mieszkańców do unikania „pijalni czekolady”, i tym samym przyczynienia się do jej bankructwa. Vianne jest jednak kobietą o silnym charakterze i nie poddaje się bojkotowi, zwłaszcza, że w miasteczku jest kilka osób, którym jej żywiołowa natura może pomoc, a to chyba było jej zadaniem. Nasza główna bohaterka była jedyną postacią w mieście, która była w stanie zmienić losy pokrzywdzonych, których wszyscy omijali udawając, że „nic się nie dzieje”. Ona jedyna potrafiła przełamać „barierę” i przeciwstawić się słowom burmistrza.
„Czekolada” jest magiczną, czasem baśniową opowieścią o dobru i złu, o braku tolerancji i harcie ducha, o ludziach, którzy mogą zmienić swoje życie, jeśli tylko tego zechcą. Pozytywnym czynnikiem, takim katalizatorem zdarzeń, jest tym razem masa z nasion kakaowca, popularnie zwana czekoladą, która – według głównej bohaterki, zbliża ludzi, pomaga im zapomnieć dawne urazy oraz otworzyć się na nowe doznania.
Film wyreżyserował Lasse Hallstrom („Kroniki Portowe“, „Co gryzie Gilberta Grapea’a”), który specjalizuję się w filmach „z głębią”, czyli przesłaniem. „Czekolada” jest kolejną tego typu produkcją. Na ekranie w roli głównej ujrzymy Juliette Binoche (Vianne Rocher) oraz amanta kina amerykańskiego, Johnny’iego Depp’a (Roux). Muzykę skomponowała laureatka Nagrody Oscar’a – Rachel Portman („Emma”, „Wbrew regułom”), wprowadzając do filmu tajemniczość i nierealność.
Przyznam, że „Czekoladę” najlepiej byłoby oglądać w domu, na wygodnej kanapie, z tabliczką czekolady pod ręką. Dla mnie jest to film kameralny, zmuszający do spojrzenia na samych siebie przez pryzmat własnej nietolerancji. Myślę, że po obejrzeniu „Czekolady” ludzie staną się mniej ulegli stereotypom i zaczną trzeźwiej patrzeć na bliźnich.