Muzykomodoedukacja, czyli czerwone stringi

Doprawdy nie potrafię opanować swojego zdziwienia po obejrzeniu kilku teledysków emitowanych przez mające ogromną ostatnimi czasy popularność szczególnie wśród młodzieży muzyczne stacje telewizyjne. Nie mówiąc tu już o stronie muzycznej „utworów” (a raczej „tworów”), czy też talencie ich wykonawców, co jest skądinąd kwestią niezwykle dyskusyjną, zajmę się raczej stroną wizualną i estetyczną owych widowisk, która to właśnie skłoniła mnie do podjęcia próby dogłębnej analizy motywów kierujących naszymi, nazwijmy to „artystami” przy doborze materiałów filmowych na teledyski.

Totalne osłupienie owładnęło moim ciałem i duszą kiedy razu pewnego, o godzinie 11. 45 rano włączyłam MTV (Polska). Nie mogłam uwierzyć własnym oczom i kilkakrotnie sprawdzałam czy jednak trafiłam na właściwą stację. Powodem tego szoku było moje nie do końca sprecyzowane pojęcie o oglądanym właśnie gatunku scenicznym, jeśli można to tak nazwać. Byłam przekonana, że jestem świadkiem emisji filmu erotycznego, a co najmniej pornograficznego. Długowłosa wychudzona blond lala z balejażem ubrana ni to w spodnie, ni w majtki (pomijając górę jej stroju w postaci gustownego, bardziej niż skąpego bikini) coraz to przechadzała się, biegała, skakała i tańczyła na scenie, którą stanowił ring bokserski otoczony przez tłumek obleśnych spoconych facetów wystylizowanych na zbiegłych z więzienia, niewyżytych mięśniaków, coraz to podrygując w rytm ruchów kopulacyjnych i wydając bliżej nieokreślone odgłosy mające być chyba rodzajem przeżywania seksualnej ekstazy z powodu bycia pożądaną przez taaaakich (!) mężczyzn. Melodia stanowiąca podkład muzyczny dla jej frykcyjnych wygibasów była dosć skromna i nieskomplikowana, lecz nie można przecież wymagać od tej pani aż tak wiele! Czy nie wystarczy, że i tak już wyjątkowo męczy się ona w swoim kostiumie scenicznym: uwierających czerwonych stringach i za ciasnym staniku, jęcząc, skacząc, prawie spółkując ze stołkiem, na którym siedzi? Czyż można wymagać, by przy tych wszystkich niedogodnościach jeszcze śpiewała?! Zatem usprawiedliwiamy ją: nad wokalem może jeszcze popracować, jest młoda, ma jeszcze dużo czasu, jak powiedzieliby jurorzy coraz mniej popularnego show zamierzającego promować osoby mające zamieszać na polskim rynku muzycznym. Swoją drogą, program jest tak komercyjny, że aż mdli, a kwestia wyboru zwycięzców niezwykle dyskusyjna o czym świadczy wygrana w jednej z edycji dżentelmena w średnim wieku, który swym nieudolnym śpiewem próbował zamieszać, ale chyba w kotle z zupą.

Wracając do MTV i teledysku, który wywarł na mnie piorunujące wrażenie, po kilku minutach na ekranie ukazało się nazwisko owej pięknej pani i tytuł wykonywanego przez nią „utworu”. Pomijając to nazwisko (nie będzie kryptoreklamy!), tytuł brzmiał mniej więcej „Dirrty”, co znaczy „brudna”, w znaczeniu „skalana”. Cóż za samokrytyka godna pozazdroszczenia, autorka sama określa siebie i swoją „sztukę”...
Po seansie tego teledysku naszły mnie pewne refleksje na temat dzisiejszej sztuki (cały czas pomijam wartości artystyczne i ideowe wykonywanej muzyki a skupiam się na stronie wizualnej!). Otóż drżyjcie rodzice nastoletnich, niewinnych (czy aby na pewno...?) chłopców (dziewczynek także)!

Do niedawna pornusy i tak zwane „kino dla dorosłych” były filmami nadawanymi o określonej godzinie (kiedy grzeczne dzieci już śpią), dla sfrustrowanych, doświadczonych przez życie poddziadziałych facetów i rozczarowanych życiem (seksualnym?) kobiet. A co! Niech sobie siądą chociaż wieczorem (tylko wtedy mają czas), dadzą upust swoim eeee... no dobra, emocjom, niech się rozerwą, maja przecież do tego prawo od kiedy stali się na mocy konstytucji dorosłymi. Dzieci natomiast, przyłapane przez rodziców na oglądaniu takich "widowisk" telewizyjnych i czynieniu przy tym pewnych określonych czynności (chłopcy) były natychmiast karane, traktowane jak niedorozwinięci zboczeńcy, wykolejone, niewyżyte podlotki kalające się niecnymi czynami. Teraz jednak ku naszej (albo ich...) ogólnej radości mogą oddawać się tym czynnościom codziennie, pod nieobecność rodziców ciężko w tym czasie pracujących na utrzymanie tych niewdzięczników, w godzinach zarówno rannych, jak i południowych i popołudniowych. Któremu rodzicowi przyjdzie bowiem do głowy, że synek może onanizować się o godzinie 11. 45 rano oglądając MTV?

Porno stało się ku naszej radości zjawiskiem ogólnodostępnym. Wyuzdane „artystki” zrobione na gwiazdy porno ubiegłej dekady prześcigają się e realizacji pomysłów jakby tu jeszcze bardziej podniecić rozgrzaną już i tak do czerwoności publikę zgromadzoną przed ekranami telewizorów, co by tu jeszcze odkryć? W ogóle lepiej byłoby i dla nich i dla nas, żeby występowały całkiem nago: specyficzne, niewygodne kostiumy nie krępowałyby ich i tak już niezwykle wymownych ruchów a my moglibyśmy w pełni świadomie i z uwielbieniem podziwiać prawdziwe piękno ludzkiego ciała...

Cieszmy się więc i radujmy! Dzięki tak ogromnym staraniom dzisiejszych artystów nasze dzieci staną się dojrzalsze: będą się uczyć nowych technik uwodzenia, ba! Nawet uprawiania miłości w różnych odsłonach: w wodzie, w deszczu, z facetem, kobietą, przedmiotem... brrr...! Dodajmy również, że muzyka (nazwijmy tak to zjawisko) kształtuje także modę wśród nastolatków i cieszmy się! Rodzice! Pora kupić waszej 12- letniej córeczce czerwone stringi! Ma jeszcze wyjątkowo małą pupę, którą może pięknie wyeksponować, różowe kabaretki podkreślające jaj zgrabne jeszcze i smukłe nóżki, no a jeśli kabaretki to od razu takie specjalnie skonstruowane superbuciory na gigantycznym obcasie. Nie zapomnijcie także, by wasza piękniejąca z dnie na dzień kobietka eksponowała swoje rozwijające się piersi, nie pozwalajcie zakrywać ich burymi grubymi swetrami – teraz nawet w największy mróz nie wypada ich zakładać! Nosi się bowiem dekolty i czarująco kuse bluzeczki odsłaniające seksowny pępek. Ma być krótko i ciasno! Uff... I po co to wszystko? Jak to po co?! Córeczka złapie w ten sposób najwspanialszego pod słońcem męża, bowiem eksponując swe piękne ciało mówi sama za siebie: ”Bierz mnie!” No to on bierze... A za 9 miesięcy możemy już cieszyć się efektami cudownej, niezastąpionej, zawsze aktualnej i dostępnej muzykomodoedukacji