Jan Kochanowski.

Urodził się w 1530r., w Sycynie, a zmarł 1584 w Lublinie. Najwybitniejszy poeta polskiego odrodzenia.
Pochodził z zamożnej szlachty. Ojciec Kochanowskiego, ziemianin, piastował też godność komornika radomskiego, a potem sędziego sandomierskiego. Matka odznaczała się nieprzeciętną inteligencją.

Kochanowski miał liczne rodzeństwo (sześciu braci i pięć sióstr). O dzieciństwie i wczesnej młodości poety nie wiadomo prawie nic. W 1544 Kochanowski wstąpił na wydział sztuk wyzwolonych Akademii Krakowskiej.

Jesienią 1551 Kochanowski wyjechał na krótko do Królewca-ważnego ośrodka reformacji, który przyciągał wielu intelektualistów tej epoki. Niebawem wyjechał do Włoch; latem 1552 był już w Padwie, gdzie wkrótce rozpoczął studia na uniwersytecie. Kochanowski odwiedził też zapewne na krótko Rzym i Neapol. Lata pobytu w Padwie stały się ważne dla poety; znalazł tam przyjaciół (wśród nich sławnego później filozofa A.P. Nideckiego), znacznie pogłębił swą wiedzę humanistyczną. W połowie 1555 wrócił do kraju, a następnie znów pojechał do Królewca; zapewne studiował tam na uniwersytecie (lecz krótko), z pewnością przebywał na dworze księcia Albrechta, który otaczał go opieką. Poznał tam również A. Trzecieskiego . Chyba jednak niezbyt dobrze Kochanowski czuł się w surowej atmosferze reformacyjnego Królewca, gdyż w sierpniu 1556 ponownie wybrał się do Padwy, ale wkrótce wrócił do kraju na wieść o śmierci matki. Niebawem po raz trzeci ( i ostatni) udał się do Padwy. Było to już pożegnanie z bujnym życiem renesansowych Włoch i ich bogatą kulturą, która tak silnie zaważyła na całej jego twórczości. Pod koniec 1558 wyruszył z Włoch do Francji. W czasie krótkiego pobytu w Paryżu poznał zapewne poetę francuskiego P. Ronsarda. Kochanowski zwiedził prawie całą Francję. W maju 1559 powrócił do Polski.

Na przełomie 1563 i 1554 został sekretarzem i dworzaninem Zygmunta II Augusta. Na początku 1564 otrzymał probostwo w katedrze poznańskiej, a w 1566-probostwo w Zwoleniu. Godności tych jednak po jakimś czasie się zrzekł. Życie rodzinne dawało K. wiele radości, toteż silnym dla niego wstrząsem była śmierć jego mło9dszej córeczki Urszulki (1578 lub 1579), a później starszej, Hanny (między 1580 a 1583). Pamięci Urszulki poświęcił „Treny”(wyd.1580). Kochanowski zmarł nagle w Lublinie, dokąd się wybrał na sejm.
Kochanowski napisał m.in.: „Odprawy posłów greckich”, „Szachy”, „Wróżki” i wiele innych.