Jan Paweł II

W chwili porodu matka poprosiła akuszerkę, by otworzyła okno.
Z pobliskiego kościoła dobiegały dźwięki odprawianego właśnie nabożeństwa majowego. Przy ich akompaniamencie urodził się przyszły papież Jan Paweł II. Przyszedł na świat 18 maja 1920 roku. Był drugim synem Karola Wojtyły seniora i Emilii z Kaczorowskich. Sakrament chrztu przyjął 20 czerwca 1920 roku i otrzymał imiona Karol Józef. Karol po ojcu, Józef po Józefie z Nazaretu i swoim wuju. Rodzicami chrzestnymi byli Józef Kuśmierczyk i Maria Wiadrowska. Rodzina Wojtyłów żyła skromnie, utrzymując się z pensji ojca, który pracował jako urzędnik w Rejonowej Komendzie Uzupełnień. Matka pracowała dorywczo jako szwaczka i zajmowała się dziećmi. Brat Edmund, zwany w domu Mundkiem, starszy od Karola o 14 lat, pobierał nauki w wadowickim gimnazjum, a potem studiował medycynę w Krakowie. Karol jako mały chłopiec był utalentowany, wesoły i jak większość swoich rówieśników uwielbiał wolne chwile spędzać na świeżym powietrzu. Lubił grać również w piłkę nożną. Był tak zaangażowany emocjonalnie w mecz, że każdą rozgrywkę z inną klasą traktował jak świętą wojnę, pragnął jednocześnie wygrać. Przyjął on pseudonim „Lolek”. Na beztroskie dzieciństwo cień rzuciła choroba matki. Pomimo, że była słaba i niedomagająca, a opieka nad młodszym synem sprawiała jej dużo trudności, to zawsze mawiała „Mój Lolek zostanie wielkim człowiekiem”. Jego matka zmarła jednakże 13 kwietnia 1929 roku, gdy Lolek miał 9 lat. Życie nie szczędziło Karolowi smutku, w wieku 26 lat, jego brat nagle zmarł. „Lolek” przeżył wtedy wielki wstrząs, ojciec chcąc wynagrodzić mu podwójne sieroctwo prowadził dom, pracował, sprzątał, a także był najlepszym przyjacielem chłopca. To właśnie ojciec wprowadził Karola w bogaty i piękny świat górskiej przyrody. W 1938 roku we wrześniu Karol zdał egzamin do męskiego gimnazjum. Jak wspomina jego sąsiad z ławki Antoni Bohdanowicz, Karol miał zawsze bardzo monotonne świadectwa – od góry do dołu „bardzo dobre” Z grona rówieśników odróżniał się ogromną pobożnością, zawsze przed pójściem do szkoły wstępował do kościoła na chwilę by się pomodlić, częściej niż inni przystępował do Komunii Świętej, był prezesem Kółka Ministranckiego, a później sekretarzem Sodalicji Mariańskiej. Na drodze Karola stanął teatr, w szkole chłopiec wyróżniał się jako bardzo dobry recytator. Wszystko zaczęło się układać, kiedy 18 lutego 1941 roku 21-letni mężczyzna został na świecie całkiem sam. Był to dla niego kolejny wstrząs. Po tym zdarzeniu Karol pracował ciężko jako pracownik zakładu chemicznego Solvay w Borku Fałęckim. Później Karol Wojtyła na jakiś czas został aktorem. 29 Lutego 1944 roku potrąciła go niemiecka ciężarówka wojskowa. Leżał nieprzytomny na ziemi, dopóki, dopóty pewna kobieta nie zobaczyła go i zaopiekowała się na pewien czas. Potem mężczyzna złożył śluby. 1 Listopada 1946 roku Książe Metropolita kardynał Sapieha osobiście wyświęca Karola Wojtyłę na księdza. Przez cały czas od 1946 do 1938 roku Wojtyła wspinał się na górę, by jako 38 latek zostać biskupem krakowskim. W późniejszym czasie został mianowany kardynałem, jednak przełomowym momentem jego życia było mianowania na papieża. 16 X 1978 został wybrany pierwszym od ponad 400 lat papieżem nie-Włochem. Przedsięwziął bardzo aktywne działania duszpasterskie, m.in. wizyty w wielu krajach świata (odwiedził przeszło 200 państw w trakcie 91 pielgrzymek), zyskując ogromną sympatię i popularność. W dniach 20-27 marca 2000 odbyła się historyczna pielgrzymka do Ziemi Świętej w trakcie, której papież odwiedził Jordanię, Autonomię Palestyńską oraz Izrael. Szerokie echa w świecie wzbudziło m.in. odwiedzenie przez Ojca Świętego Instytutu Pamięci Yad Vashem oraz Ściany Płaczu w Jerozolimie. W 1979 przybył do Polski, co miało duże znaczenie dla rozwoju sytuacji politycznej w kraju, do którego przyjeżdżał jeszcze w 1983, 1987, 1991 (dwukrotnie), 1997, 1999. 1981 został ciężko ranny w zamachu dokonanym przez tureckiego terrorystę. Do głównych przesłań pontyfikatu Jana Pawła II należą: "nowa ewangelizacja" zarówno społeczeństw krajów zachodnich, jak i postkomunistycznych, respektowanie praw człowieka, prawa do pracy i zachowania godności ludzkiej, przeciwstawianie się bezwzględnej pogoni za zyskiem, sprzeciw wobec totalitaryzmu, szczególnie komunistycznego (przed jego upadkiem), ekumenizm, walka o zachowanie pokoju. Obrona tradycyjnych wartości i nakazów moralnych Kościoła katolickiego (np. w kwestii ograniczonego uczestnictwa kobiet w Kościele, celibatu, antykoncepcji i aborcji) wywołała pod adresem Jana Pawła II zarzuty konserwatyzmu, mimo programowego otwarcia na problemy świata współczesnego. Przełomowym momentem w jego życiu był zamach na jego osobę 13 maja 1981 roku. Po pobycie w szpitalu, papież odwiedził swojego zamachowca, podał mu rękę, a także wyspowiadał. Pokazał całemu światu, że skoro on mógł przebaczyć złoczyńcowi zamach tak i my możemy pogodzić się z naszymi wrogami. W trakcie jego pontyfikatu zreformowano prawo kanoniczne (1984), opublikowano nowy Katechizm Kościoła katolickiego (1992, wydanie polskie 1995), dokonano reorganizacji Kurii Rzymskiej, licznych kanonizacji i beatyfikacji.
Do dorobku filozoficznego Jana Pawła II (głównie w dziedzinie myśli o osobie ludzkiej, etyki, antropologii) należą m.in.: Miłość i odpowiedzialność (1960), Osoba i czyn (1969), Zagadnienia podmiotu moralności (1991). Główne wątki swojej filozofii rozwijał po 1978 w papieskich encyklikach m.in.: Redemptor hominis (1979), Dives in misericordia (1980), Laborem exercens (1981) Centesimus annus (1991).
Twórczość literacka Jana Pawła II (gł. pod pseudonimem Andrzej Jawień) składa się z wierszy, poematów medytacyjnych i dramatów: Przed sklepem jubilera (wystawione 1981), Brat naszego Boga (wystawiony 1980). Wybór utworów Poezje i dramaty (1980).